Deze boeken las ik in juni

Soms lijkt het voor mij, alsof ik helemaal niet lees... maar tòch zijn het nog 10 boeken geworden.
Het ene boek doet je iets en blijft hangen, maar het andere herinner je aan het eind van de maand niet eens meer.
In die twee categorieën verdeel ik ze deze keer.

Boeken die indruk maakten:

• Het laatste lied, geschreven door Nicholas Sparks
• Flinterdun bewijs, van Kathy Hermans
• Verborgen erfenissen, auteur is Annelies Kok
• Verscheurd, geschreven door David Massey
• De buurtbarbecue, door Gerjanne van Lagen

Boeken die niet zijn blijven hangen:

• Eilandliefde, van Reina Crispijn
• Verborgen levens, geschreven door Judith Lennox
• Lavendeldroom geschreven door Irene Hannon. (wel fijn om te lezen)
  

Maar er zijn ook een paar boeken van mezelf, die ik opnieuw las:

• Sarah komt thuis, van Corrie Blei-Strijbos (dit boek gaat weg, valt in categorie 2)
• Hier woont mijn hart door Nelleke Wander (mag blijven en zoek ik 't deel er voor van)
  

  

  en kijk, de volgende boeken liggen al klaar😉

Lui....

Als ik alleen in mijn agenda kijk, ja dan moet ik zeggen: "een luie" week.
Maar is dat ook zo, als er geen afspraken zijn?

Nou ìk vind van niet, want ik zat niet de hele dag te lezen en ook zat ik niet de hele tijd te zonnen  (veel te heet, trouwens)

Nee hoor, ik deed van alles: 

• sporten 3x
• wandelen ook 3x en daarmee maakte ik de 50 km van deze maand vol
• boodschappen
• eten koken (daarna de vaat)
• wassen (ophangen en opruimen)
• oppassen en genieten daarvan
• stop maar, dit is wel genoeg..... 😊
  

Ook maakte ik nog een foto, die wilde ik hebben voor de mini-bieb challenge:

met dat wat op de zijkant stond ben ik het helemaal eens!

Een slakkengang

Opgepast, daar komen ze.... 
Nou dat zinnetje gaat echt niet op als we op deze drie kleinkinderen passen.
Het was de tijd voor we gingen eten heerlijk rustig: boek of Duck hield hen wel bezig.
Intussen werd de patat gebakken (boerenkool met worst was niet in trek) met frikandel en kipnuggy's.
Ja, af en toe zo'n verwennerij is wel op z'n plaats.
IJsje toe en even weer in de leesstand...
We speelden Uno, wel drie potjes en hoera: niet met drie keer dezelfde winnaar: zelfs ìk won een keer 😊.

En toen zijn we even naar buiten gegaan, want opa had iets ontdekt!
Weet je wat ze daar doen? 
Je raadt het nooit: Slakken tellen! 
Volgens de een zijn het er 94, maar de ander dacht wel meer dan 100.
Voortaan heet het pad achter de schuur dus: de Slakkengang!

Maar wat was het gezellig!

Mijn krant vraagt

In de zaterdagbijlage (het RD- magazine) van mijn krant staat een oproep:

Sorry, ik heb meteen mijn lijstje er bij gekliederd, want er schoot me van alles te binnen.
De boeken die ik noem, zijn de eerste die in me op kwamen.
En nu ben ik benieuwd naar het septembernummer waar de uitslag in komt te staan.
Mijn boeken hoef ik hier niet meer te noemen, ze staan er al. 😉

Puzzelen, ik houd er van

 

Dat doe ik graag!

Elke maandag staat in de krant "de Nieuwspuzzel"

Je moet dan 6 vragen beantwoorden over het nieuws van de voorgaande week.
De antwoorden zijn in "meer keuze vorm" aangegeven, voor elk antwoord een letter en van die letters maak je dan een Nederlandse plaatsnaam. (Best een gepuzzel. want het zijn onbekende plaatsjes)

De 2e foto geeft een ander soort puzzel: Raad het woord (elke dag een nieuw woord).
Ik doe het drie, nee vier keer: Engels, Frans, Duits en Nederlands.

't Is een hele uitdaging!

Daarnaast los ik graag cryptogrammen op en ook van een sudoku ben ik niet vies😋

Een nieuwe gast

Zondagmiddag kwam ik thuis en toen ik de deur dicht deed zag ik dit:

Mooi hè, als je hem of haar zo ziet.
Of iedereen dit een mooi diertje vindt, dat betwijfel ik... eh mooi misschien wel, maar fijn om te hebben is een ander verhaal.

Een jaar of twee geleden, of het was vorig jaar, zagen in onze buurt de hegjes er zo uit:

foto van 247Green.nl

En sommigen waren echt helemaal kaal!
Inderdaad: deze mooie vlinder is de Buxusmot.
Overigens had ik hem niet uitgenodigd, maar hij bleef wel een nachtje over 😉 en waar hij heengegaan is?
Geen idee.

Een week vol

En daar bedoel ik mee dat er voor elke dag een afspraak in mijn agenda staat...
Helemaal niet zulke grote dingen, maar toch vind ik het lastig.
Ook geen moeilijke dingen, juist ook wel leuke dingen, maar toch.

• Maandag: pedicure
• Dinsdag: "S-je" bellen (oud leerling)
• Woensdag: boodschappen met schoondochter
• Donderdag: vrijwilligersavond
  
• Vrijdag: oppassen op 3 kleinkinderen /verjaardag van zoon 3
• Zaterdag: kringloop

Zie je, dat valt echt wel mee.
En al staan die punten er, niet eens alles is afgevinkt, soms lopen de dingen anders.
maandag, dinsdag en woensdag kon ik netjes afvinken.

De vrijwilligersavond ben ik niet heengegaan.
Donderdag is een andere dag geworden: 's Avonds ben ik de vrouw en ouders van een oud-leerling gaan condoleren.
Deze jongen (nu man) verongelukte het afgelopen weekend.
Hij is 26 jaar geworden..

Vrijdag en zaterdag heb ik ook netjes uitgevoerd.😉
De jarige zoon heb ik op een andere manier gefeliciteerd: Hij is druk bezig om een waranda achter zijn huis neer te zetten en wil dan als die klaar is ons trakteren op een barbecue, jazeker in zijn waranda!

Zoveel bramen!!,
't viel me bij elke wandeling deze week op.

Stap voor stap

HIER werden de eerst stappen genomen voor het netjes maken van ons tuintje.
't Is al weer even geleden, maar steeds kwam er iets tussendoor en bleef het weer liggen.
Die fiets, later nòg een fiets, hulp bij een van de zonen...
Maar in ons hoofd lag het niet stil hoor: Kijk hoe mooi die Moederdag-plant geworden is.
Ik vond tussen de "opruimspullen" een bijpassend dienblaadje.
Dat wordt elke dag gevuld met water èn uit de volle zon gezet.

En om nog even in het paars te blijven: zie je dat?
De oeroude lavendel heeft al één bloemetje 😆
Zo krijg je toch steeds meer zin om de boel af te maken?

Donderdagmorgen kocht ik van iemand die allerlei rommeltjes verkoopt, vanuit z'n voortuintje, acht afrikaantjes.
(hij verkoopt van alles: vaasjes, servies, gewoon een rommelmarktje in het klein en alles voor een goed doel)

Wie weet komt er nu even niets tussen en kunnen we weer doorgaan...

Welke diertjes doen dit?

Kijk eens op de deksel van onze papiercontainer:

Zie je al die zwarte stipjes?
Het zijn geen mieren, of andere diertjes.
Dit zijn de uitwerpselen, nou ja -werpseltjes van onze tijdelijke medebewoners.
En weet je, ze zijn beschermd, dus kunnen we er niets tegen doen.
Dat hoeft ook niet, ze vernielen niets!
nee, ze eten zelfs de muggen op....
En als we 's avonds even buiten zitten verrassen ze ons met gezellig gepiep.
Ik heb het over VLEERMUIZEN! 
Vanavond (of vannacht) probeer ik ze op foto te krijgen 👀

Zie je die verticale streepjes onder de ramen?
Daar zitten ze, ik probeer het nog één keer, maar die beestjes zijn zó snel!!
Dat lukt dus niet... maar wie weet later nog?

De week na Pinksteren

Deze week beging met de Pinksterdagen.
Zondag de 1e Pinkesterdag zijn we naar de kerk geweest en de 2e Pinksterdag hebben we gewacht tot het droog werd en hebben we fijn gewandeld, tot we aan het eind toch nog nat werden.
Onderweg pakte ik nog wel een DIKKE PIL uit een bijzondere minibieb: een koelkast!
De titel van het boek is "De eeuw van mijn vader" geschreven door Geert Mak.
Het is het op één na laatste boek voor de challenge, maar het wordt wel een dingetje om het uit te lezen...

Deze week vierde mijn zus haar verjaardag en daar ben ik met een andere zus gezellig heen gereden.
En daar kon ik mijn verjaarscadeautje voor mijn schoonzus kwijt, die was er dus ook.

Donderdag ben ik met mijn schoondochter boodschappen wezen doen, dit wordt een wekelijks uitje 😋lijkt het wel...
Eerst naar de A.ction, dan boodschappen en afsluiten met een heerlijk ijsje op het terras van de ijssalon.
Malaga vind ik het lekkerst!

En als afsluiter was daar de dag van de mini-bieb.

Begin en eind van de week

De dag van de minibieb!

Allemaal biebjes!

Jazeker, vandaag is het "de dag van de minibieb"
En nu snap ik ineens een heleboel berichten... iemand houdt vandaag een minibiebmeeting, dat heeft ze al een poosje geleden aangegeven.
Woensdag stond er een artikel in ons krantje, daarin wordt verteld dat ze wandelingen, langs minibiebs door onze woonplaats hebben gemaakt.
En aangezien ik graag wandel, maar liefst met een doel, is dat net iets voor mij 😉

Dus dat leek me wel wat.
Een andere mevrouw, die ik volg op insta, heeft er ook een bericht aan gewaagd, ze heeft zelfs de plattegrondjes gekopieerd en in haar biebje gelegd.
En dat vond ik zo leuk dat ik meteen reageerde.
Dus vandaag, na de Kringloop ben ik er meteen op afgegaan.

En kijk nou: Behalve een boek en de plattegronden heb ik ook nog iets lekkers gekregen!
Leuk hè.

Wie weet begin ik ook ooit met een biebje, ik kijk al steeds rond voor een geschikt kastje.

Moet ik natuurlijk wel een plekje hebben om het neer te zetten....

Link tussen wandeling en boeken?

Tijdens een van onze wandelingen kwamen we langs een stuk grond met tuintjes.
Nieuwe volkstuinen?
Of toch iets anders?
Vorige week had het een naam gekregen: Deelkruid.
HIER lees je over het ontstaan van deze tuintjes en ook van het doel: buurtgenoten leren elkaar kennen, ontmoeting en samen delen.

Dit deed me denken aan deze boeken die ik las:

De binnentuin, geschreven door Margreet en Reina Crispijn.
Daarin gaat het over een verwaarloosd stukje grond, met daaromheen achtertuinen van hoge herenhuizen.
De dochter van vrienden van de eigenaar komt op het idee om samen (eigenaars van de achtertuinen) een groentetuin/bloementuin te maken.
Ieder heeft zo z'n eigen verhaal: verdriet, boosheid, jaloezie... alles komt aan bod.

Uiteindelijk ontstaat er een positief samengaan.

Zaadjes van Hoop, door Tricia Goyer en Sherry Gore geschreven.
Hope Miller mag een lapje grond bewerken.
Ze is blij dat ze iets voor zichzelf heeft, zonder bemoeienis van haar familie.
Maar veel mensen in de gemeenschap geeft adviezen
Dan vraagt de onderwijzer Jonas Schutter haar om er een gemeenschapstuin van te maken samen met zijn leerlingen.
Na lang aarzelen geeft ze toe en geeft ze haar verlangen naar stilte en rust op... wat krijgt ze daar veel voor terug.(dit boek geeft ook nog allerlei recepten mee)

Op tweede Pinksterdag hebben we gewandeld

Het is droog en het waait lekker!
We rijden (met de auto) naar het fietspontje Driel - Oosterbeek en daar begint onze wandeling. 

We steken de weg over en de trap op.
Boven nemen we eerst een "koffie to go" en verrassing: We ontmoeten een neef en nicht, die we al een paar jaar niet gezien hebben, terwijl we toch in dezelfde plaats wonen.
Dus even gezellig gekletst en weer verder.

Door 't bos en Heveadorp, met van die Engels aandoende huizen. 

In het bos komen we bij een gezellig "hotel", maar ik zag geen gasten.

Overigens is die bovenste foto geen hotel, hoor, maar dat is een waterfilter.

We lopen weer verder en komen op een terrein met witte vakken.
Toen we de borden gelezen hebben begrijpen we het.
Geen parkeerterrein dus.

Door de poort gaan we verder en wazig hè, tsja, toen kwam de regen....
We storen ons er niet aan, bovendien is het niet ver meer: In de stromende regen, over een smal klinkerpad zijn we zo weer terug bij de auto!
De overkant van het water (de Rijn) is nu niet meer helder te zien.     

En dit was mijn week

 

In deze week heb ik twee boeken uitgelezen.
Sarah komt thuis (Corrie Blei-Strijbos) las ik in bed, lekker handzaam boek.
Het is een boek van mezelf, maar nu staat het in een van de minibiebs.
Nu ik het herlas, boeide het niet, het is te "beschouwend", snap je wat ik bedoel?
Alsof je van een afstandje kijkt naar de personen.
Het laatste lied (Nicholas Sparks) vind ik heel boeiend, het is een psychologische roman. 
Sparks is één van mijn favorieten.

Qua beweging heb ik deze week m'n best gedaan, vind ik zelf: Maandag moest ik nog 12 km wandelen om de 50 km van mei te volbrengen (ik was er eigenlijk de hele maand niet mee bezig geweest).
Dinsdag, de 31e, heb ik het warempel toch gehaald!
Kijk dat stimuleert dan weer.
Ook bij Curves was ik heel tevreden: In de maand mei is alles hetzelfde gebleven.
Alles betekent gewicht, spiermassa, bmi, vv en niet te vergeten de centimeters (van borst taille, heupen been en arm)👍

We vierden wel twee verjaardagen: zoon èn schoondochter. 
Zoons verjaardag vierden we thuis, schoondochters verjaardag op een terras dicht bij waar zij doordeweeks woont.

En zoals meestal sloot ik de week af met een ochtendje Kringloop.

Deze maand (mei) las ik er twaalf(2)

Om het niet nog langer te maken heb ik de lijst maar in tweeën gedeeld, dus nu de tweede helft:

• Ondeelbaar, geschreven door Kristen Heitzmann.
  Dit boek werd vertaald door Willem Keesmaat.

In dit boek draait het om politiechef Jonah Westfall, die door zijn negatieve jeugdervaringen zich er op ingesteld heeft om het kwaad uit te roeien.
Hij krijgt te maken met afschuwelijke vondsten, steeds twee aan elkaar genaaide dieren-lijken, die samen bepaalde organen delen.
Dit boek viel me erg tegen.

• Witter dan sneeuw   /   Lenteregen   /   Hemeldauw
  Alle drie geschreven door Marianne Grandia.

Ik (her)las deze boeken, nadat ik vorige maand het nieuwe boek van haar kocht.
Deze boeken kan ik wel waarderen: de manier hoe mensen worstelen met zichzelf, of met hun geloof... ik herken dit.
Ook heeft het iets moois als de personen van het ene boek ook voorkomen in het andere boek.

• Tot ik je vind, De auteur van dit boek is Melanie Dobson en is vertaald door Patricia Pos

Melanie Dobson vertelt het verhaal van twee Duitse kinderen, die samen vluchten als hun ouders opgepakt worden.
Ze komen in Engeland terecht en hoewel ze van elkaar verwijderd raken houden ze vast aan de belofte om elkaar te vinden, dit gebeurt pas na 70 jaar.

Melanie Dobson schrijft de roman met een verhaallijn in het heden en een in het verleden, heel knap.

• Solveighs belofte is een boek dat geschreven is door Corina Bomann.
  Het is vertaald door Lilian Caris.

Wat ik van dit boek niet in de gaten had was dat dit boek het derde deel van een serie is.
En dat vind ik jammer, omdat ik daardoor toch bepaalde dingen miste, bijvoorbeeld stukjes geschiedenis.
De andere delen ga ik zeker lezen en dan herlees ik dit deel.
Het draait hier om de jonge Solveigh, die na de dood van haar man teruggaat naar het landgoed "De Leeuwenhof"
Dit landgoed verkeert in slechte staat en Solveigh heeft allerlei ideeën om het landgoed weer in eer te herstellen.

Mooiste boek van deze zes