In februari las ik

weer heel wat boeken weg en hoe komt het zo uit, het zijn er tien.
Eerst zal ik ze noemen en daarna zet ik er twee op "foto". 
Het valt me op dat het deze maand meer z.g.n. "feel good", of jong volwassen geworden zijn.

1. De kleine theetuin in de zon.  Auteur is Anne West (****)
2. Bestemming geluk.  Auteur is Aline van Wijnen (**)
3. Avondrood.  Auteur: Deborah Raney,
   vertaald door Tineke Kuinder-Krause (****)
4. De Jasmijnzussen.  Geschreven door Corina Bomann,
   vertaaster is Lilian Caris (*****)
5. Het Zoutpad.  Auteur Raynor Winn,
   vertaald door Annemie de Vries (****)
6. Ooggetuigen.  Auteur is Athol Dickson,
   vertaalster is Lia van Aken (***)
7. De Spaanse belofte. Geschreven door Karen Swan,
   vertaald door Ireen Niessen (***)
   
8. Iemand zoals jij. Auteur is Karen Kingsbury,
   vertaalster is Petra Butler (***)
9. Vlindermeisje. Geschreven door Jannie den Besten (***)
10. Eerste Liefde, geschreven door Nettie Dees (****)

Nu is het tref dat op de foto "het Zoutpad" staat, maar dat is omdat deze bladzijde vast zit aan de (wat mij betreft) topper van de maand: 
"De Jasmijnzussen".

De derde week al weer..

En wat was het weer een heerlijk rustige week.
Zo kon ik heerlijk wat opruimklusjes doen, zoals spulletjes uitzoeken, bed verschonen en al die dingen die nu eenmaal in een week gedaan moeten worden.

Elke dag even wandelen, dat gaat natuurlijk ook door.
Ik heb me zelfs opgegeven bij het wandelgroepje van Curves, dat is nieuw, maar wel lekker handig, want dan zit je in een app en kan ik dus op tijd bepalen, of ik wel of niet in de Kringloop ga werken (of andere dag plannen).

de wandelingen deze week

Zaterdagochtend werkte ik in de Kringloop.
Wat is het leuk om mensen blij te maken met een kinderwagen, maxi-cosy en boxkleed!

Minder leuk vond ik het, dat de kassa op hol sloeg.
Gelukkig kon ik hem stoppen, maar je blijft toch gespannen wachten op het tellen na sluitingstijd.
Het klopte! Wat een opluchting.
En thuis wachtte de was... ja, daluren, hè.

Probeersel

 Even iets proberen hoor, 'k ben niet zo handig hierin en improviseer dus maar wat. 

                    
Gisteren ging ik met zoon en schoondochter naar Hoevelaken en terwijl zij bij hun afspraak waren, ben ik aan de wandel gegaan.

• Nadat ik bij hen weg ging zag ik al snel dit groene paaltje, leuk een wandelroute dacht ik.
  Maar nee, het was heel iets anders en ik zag ze in het rood, in het blauw en zelfs paars langs de weg staan.
• Verder maar, gewoon zonder plan en toen zag ik dat mooie doorkijkje. Het was een mooie wijk waar ik doorheen kwam, met veel water, bruggetjes en ...
• Eenden, zoals bijvoorbeeld deze man met z'n harem.
  De zwanen waren te ver weg en de ganzen vind ik te brutaal, dus die heb ik maar met rust gelaten.
• Terwijl ik daar zo liep, dacht ik bij mezelf  "zou hier nu echt geen minibiebje zijn?"
  Op al mijn wandelingen door deze plaats had ik er nog nooit een gezien.
  Maar net toen ik stond te dubben of ik links of rechts zou gaan, zag ik hem!
  Dus die kant op.
• Op het plein, bij het winkelcentrum stonden deze foto's.
  Ze gaan over de geschiedenis van de "middenstand" van het dorp.
  'k Heb er niet te lang bij stil gestaan, want het uurtje zat er bijna op.
• En ik was nog in het centrum, dus maken dat ik terug kwam.
  
• Onderweg zag ik weer de uil, maar nu zag ik ineens wat hij boven  z'n kop had. (de andere keren fotografeerde ik hem van de andere kant 😉
• Bijna klaar en kijk: eieren te koop. €0,20 per stuk. 
  Nou dan heb ik ze lekker goedkoper.

En wat het probeersel betreft: niet gelukt, maar klik maar op plaatje en klik daarna nog eens en dan kom je er ook.
Ik experimenteer verder en tips? graag!

Het loont.

"....die ontvangt u rond 11 juni. Dan berekenen we uw termijnbedrag opnieuw"

U betaalt nu: € 179,00
Dit wordt vanaf 3 april 2023: € 63,00

Wat hier boven staat, stond in de mail, die we van onze energieleverancier kregen.

'k Moet zeggen: Het was wèl even wennen om de thermostaat lager te zetten, maar nu is het gewoon een fijne temperatuur.
19 graden en om half 10 aan en half 10 weer uit (nou ja naar 15).
Verder staan er ook geen "stand-by" dingen meer aan en draait mijn was op de "goede tijden".
Om mijn spieren los te maken douche ik elke dag, maar volgens mijn man is het veel te kort.
😊 4 minuten, maar dat deed ik altijd al...
Maar hé, zie je die bedragen? 
Mooi toch!

Ook m'n eigen boodschappenchallenge gaat nog steeds prima.
Meestal zit het rond de €40,-, dus die laatste tien reken ik voor de groenten en vlees van de Diepvriesman, die eens in de 4-5 weken langs komt.
Er is nog meer, maar dat komt een andere keer aan bod.

pinterest

Alweer een week voorbij

Inderdaad, weer een weekje verder.
Veel gebeurde er niet deze week, wel verschillende wandelingen.
Uit m'n "fotoalbum" haalde ik van elke dag  een foto, dus laat ik daar maar mee beginnen:                         
Onderaan begin ik met de bloempot, dat groene puntje dat naar boven kwam, daar zijn we echt blij mee.
Sterker nog: in de loop van de week kwam er nog meer groen bij, maar ik denk dat dat een blad wordt.

En dan nu ons gewandel. 
1e Langs een schuurtje zagen we ineens de gele narcissen.
Die hadden we nog niet eerder gezien, overal groeiden wel paarse krokusjes, maar geen geel bloempje te bekennen. (overigens zagen we ook een veld met allemaal gele bloempjes en een bloeiende Kornoelje op diezelfde wandeling.)
2e Geen bloemen maar een tafeltje/rekje met allerlei gratis dingen, je mocht zomaar iets meenemen.
We namen dat blok mee, zie je het nèt achter de linker lat van het rek?
3e Toen ik een avondwandeling deed en door de passage liep, was er niemand te zien, ja, een man die een uit-/-ingang afsloot, dus koos ik snel de andere...
4e In het bos, langs de parkeerplaats zagen we die mooie ballen hangen, leuk toch, laatst zagen we ook al een mooie ster in een struik en nog eerder een klein kerstboompje in vol ornaat 😉

De week sloten we af door naar een concert te gaan in onze kerk.
Dit werd georganiseerd door de thuiscommissie van een vrouw uit onze gemeente, die voor Stephanos in Zambia werkt.
Eerder deze week verzorgde zij ook de avond van de vrouwenvereniging, dat was een mooie avond.

Kijk nou, die bol!

Begin december kreeg mijn man een bol met lange wortels, kijk MAAR.
Eigenlijk wist ik niet zo goed wat ik er mee moest.
Moet dat ding in een pot, of net als hyacinten op een vaas (met z'n pootjes in het water) of kan ik hem zo bloot in een stukje verwerken?
Uiteindelijk koos ik er voor om hem in grond in een bloempot te zetten.

Het is de amaryllisbol die mijn man kreeg, dus hij hield de boel goed bij (op het irritante af 😏).
"Doe er maar meer grond in" 
"Moet hij niet meer water hebben".
"Zullen we hem maar buiten zetten, hij doet toch niets"
enzovoorts, enzovoorts.....

Maar toen, afgelopen maandag: Kijk wat ik zag! 
Over een week of wat zal ik hem weer laten zien(hoop ik)

Eindelijk: het Zoutpad.

HIER zei ik het al: dit boek wil ik nog lezen!
         
En vorige maand, tijdens een wandeling kon ik het boek van m'n VERLANGLIJSTJE schrappen.
Het duurde even, want ja, bibliotheekboeken moeten op tijd weer weggebracht worden.

In het kort ging het over twee mensen, Raynor Winn en haar man Moth, die alles kwijt waren, door een speculatieschandaal.
Alles kwijt, huis, hun B&B, hun geld.
En of het nog niet genoeg is, blijkt Moth een ernstige ziekte te hebben.
Raynor herinnert zich een BOEK van een man die (met zijn hond) het South West Coast Path liep.
Dat brengt haar op de gedachte om dat samen te gaan doen.
Ruim 1000 kilometer lopen zij door het oude landschap langs de zuidkust van Engeland.
    Vaak bladerde ik terug naar het kaartje voorin het boek, maar na de zoveelste keer heb ik er maar een paperclip bij gestoken.
't Viel niet mee om hen te volgen, maar de grote lijnen lukten wel.

Hun tocht vol ervaringen werd een echte ontdekkingsreis: ontmoetingen, leven als dakloze, honger, invloed van het weer en niet te vergeten de natuur...
Het is een tocht die (ik citeer nu maar even het boek) hun verhaal inspireert "het omgaan met verdriet, de helende kracht van de natuur en herontdekking van het leven als je alles bent kwijtgeraakt."

Auteur: Raynor Winn
Vertaald door: Annemie de Vries
****

2e week van 2e maand

Dit was echt een week van wandelen, wat een geweldig weer was het.
Koud, maar fijn!🌞

En gewandeld hebben we, alle dagen behalve vrijdag en zaterdag.
Die dagen niet omdat het animo weg was, maar er moesten andere dingen gedaan worden.
Boodschappen, wassen, kringloop en alles weer eens bijwerken met stofdoek en -zuiger.
Maar dat is gelukt, hoor!
Zo zag de week er zo'n beetje uit:

We zagen in het bos dat er hard gewerkt werd, het was er dan ook niet zo stil als anders.
Ook wandelden we helemaal aan de andere kant van onze woonplaats: mooi, maar we kregen er wel natte voeten. (doordat we niet over de weg, maar over het wandelpad liepen... eigenwijs dus, maar wel veiliger)
'k Liet me eens een keertje wegen, maar dat weet je al.
Tijdens het boodschappen doen belandde ik bij de bieb, m'n boeken terug brengen en natuurlijk weer wat mee.
Onze bieb zit in de oude textielfabriek en dat grijze op de foto is één van de herinneringen daaraan.
En toen ik zo de boel afstofte, zag ik ineens hoe mooi de bloemen van de amaryllis er uit zien.
Zaterdag was ik weer in de Kringloop te vinden en neusde natuurlijk eerst even tussen de boeken.

Kortom een lekker rustig weekje!

Beloofd, over die bloem.

Een paar weken geleden stond deze amaryllis er zo bij.
Mooi hè, maar hij was een paar dagen later helemaal uitgebloeid.
Maar zie je dat kleine puntje, tussen de stengel en het kaartje? 
Daar gaat dit over. 😍

Want dat puntje bleef niet klein en het was ook geen blad!
Er kwam een stengel en die werd groter en groter.
(stiekem vergeleek ik hem met mezelf, toen ik eind basisschool en middelbare school zat... met gym altijd achteraan, wat had ik daar een hekel aan)
Even later zag ik een knop en daaruit kwam een bloem... nee TWEE!
Wat zeg ik?

Zie je dat, wel vier bloemen komen uit die lange slungel (nou, ja uit die bol) 
Die ging dus met recht "uit z'n bol"!

Gewichtig?

 

Het begon in 2017, mij overkwam iets engs op het schoolplein.
Bijna was ik gevallen, maar op de een of andere manier bleef ik op de been; 'k Was duizelig en had hoofdpijn.
Uiteindelijk na een kleine week toch maar even naar de HA, 't voelde niet goed, maar het was wèl nagenoeg over.
Na onderzoek kreeg ik bloedverdunners en advies.
Advies: òf naar de diëtiste, of meer bewegen, allebei kon ook. 

Ik koos voor bewegen en zo kwam ik bij bovenstaande club terecht.
Daar heb ik nooit spijt van gehad, oké ik heb wel eens geen zin, maar ja...
Ik werd gemeten, gewogen, moest m'n doel en het waarom vertellen en zo kon ik aan de slag.
Drie keer in de week en elke maand wegen en meten... tot corona kwam.
Daarna heb ik het wegen-meten laten zitten. (frustrerend: er verandert toch niks meer en eigenlijk vond ik het zo, -10 kg wel prima)

Tot deze maand:
We kregen een stempelkaart en aan het begin èn aan het eind van de maand een meet-weeg moment.
Doel is dat ik kan zien wat een maand sporten met me doet. (o ja, 't is vrijwillig)
Ik doe het omdat mijn laatste keer 22 mei vorig jaar was...
Vandaag is het zover 

Voor ik ging sporten, werd ik gewogen en "hoera, ruim een kilo lichter".
Daarna werden borst, buik, dijen, taille gemeten de eerste bleef gelijk en de andere drie waren een en twee centimeter minder... bmi en vetgehalte (en visculair vet) kwam bij het wegen  naar voren op het metertje 😉
Ik ben tevreden.

Nu moet ik zeggen, dat ik niet bezig ben met lijnen of opletten, ik geniet teveel van de stamppotjes en m'n toetjes.
En niet te vergeten die chocoladereep van de a.ldi. 😋
Dan zou ik elke maand zo'n moment afspreken, denk ik.
'k Vind het wèl leuk om te zien dat dat lijstje = papiertje een mooie "lijn" aangeeft.

Van de ene naar de andere maand.

Ineens is er al een twaalfde deel van het jaar voorbij.
Deze week waren er nog 2 dagen van januari en daarna is februari aan de beurt.
En dat zo ongemerkt...
Hier komt m'n week in beeld:

*Maandag* liepen we de deur uit en zagen we nu eens geen honden aan de lijn, maar twee pony's.
Gewoon op hun dooie gemakje wandelend door onze straat.
*De volgende dag* was prinses Beatrix jarig, er werd opvallend weinig gevlagd, deze viel op, juist omdat de twee scholen aan de overkant van ons huis, niet vlagden, terwijl dat toch openbare gebouwen zijn...
*Woensdag* paste ik op onze kleinkinderen en als dank kreeg ik "hulp bij de challenge": ruim drie weken staat er geen koffie op m'n boodschappenlijstje!
Leuk bedacht, hè!
*De dag er na* wandelde ik in Hoevelaken en belandde op dit fietspad, zo smal en het is niet eens eenrichtingsverkeer.
*Vrijdag* ontdekte ik iets...
De plant die je ziet mist de bloem, maar dat verhaal vertel ik later wel, maar het heeft te maken met DEZE (zelfde plekje).
Op het laatste plaatje zie je Curves, daar sport ik drie keer in de week en bovendien gingen we als groep aan de wandel, *zaterdag*. (zie vorige post).

Deze week wel DRIE!

 

Dinsdagochtend was het droog en daarom besloten we om eerst maar de deur uit te gaan.
Je frist er lekker van op en prinses Beatrix is jarig, bovendien bloeien de sneeuwklokjes 😉
Maar: we gaan niet te ver, hoor.
Daarom wandelden we naar Rhenendael, een mooi stukje Rhenen tegen Veenendaal aan, speciaal voor ouderen. 
Dat puntdak, bij de vlag is een soort gemeenschapshuis en daar zag ik een bibliotheek.
Toen we zo naar binnen gluurden, werden we vriendelijk uitgenodigd om binnen te komen.
We keken onze ogen uit: de bieb, een keuken, grote zaal, fitnessruimte, ja zelfs een zwembad! 
Zelfs leerden we van die klok dat 5 graden Celsius ongeveer 40 graden Fahrenheit is.

Met m'n schoondochter reed ik naar Hoevelaken en in de tijd dat zij haar gesprek voerde, ongeveer een uur, ben ik gaan wandelen.
Eerst het dorp in, waar ik ontdekte dat achter de kerk, tijd niet belangrijk is en daarna wandelde ik helemaal om het "Landgoed Hoevelaken" heen.
Daar heb ik me wel op verkeken, ik dacht dat ik nooit meer (in elk geval niet op tijd) terug kwam... en het begon te miezeren. 

Sorry zon, nu miezer, hoor!
Dat weggetje rechtsonder is een heus fietspad

Zaterdag 4 februari: Wereld Kankerdag.
Dus lintje op en met de dames van Curves aan de wandel, zo gezellig!
Bij de ingang van onze club was de start en daarna het bos in.
Onderweg zagen we de hertjes, een staart (nou ja sjaal) in een boom en was het goed opletten, want zoveel omhoogstekende boomstronken op het pad.
Na afloop dronken we gezellig samen koffie/thee met een heerlijke "eierkoek-Griekse yoghurt-blauwe bessen"