Het laatste kopje thee

Wat is dat?
Drink ik dan geen thee meer?
Tuurlijk wel, maar dan zonder vragende labeltjes, de theelabeltjes zijn opperdepop.

En de vraag "Wie kent jou het beste?", Ja, dat zou ik wel eens willen weten...

Eigenlijk weet ik het wel: Er is er Eén die mij het beste kent.
Hij kent mij en doorgrondt mij, Hij weet van mijn zitten en mijn opstaan.
Zelfs kent Hij van ver mijn gedachten.
Tot zover Psalm 139.
Eng? Nee, het geeft een gevoel van geborgen zijn, van veiligheid.
Wie Hij is?
Het is de Heere, Mijn God.

Maar er is er nog een, die mij beter kent dan ik hem 😉
Dat laatste geef ik toch maar toe, want hij kan ontzettend goed toneel spelen, waardoor ìk dan toch weer twijfel.
Maar mij heeft hij altijd gelijk door.
En ja dat is soms wel griezelig, hoor.
Zelfs als ik denk dat ik iets niet laat merken, prikt hij er doorheen....
Wie hij is?

Mijn lieve zorgzame echtgenoot.

Maggie's strijd

Nu eens geen boek over WO-2, of de geschiedenis over de burgeroorlogen in Amerika.
Deze keer speelt het verhaal zich af in Ierland.
In 1916 laait de spanning tussen Engeland en Ierland hoog op en op Paasmaandag breekt er een opstand uit. waardoor de stad (Dublin) verandert in oorlogsgebied. 

                           
'k Ga niet alles verklappen, het boek is het waard om gelezen te worden, een echte aanrader, die van mij ***** krijgt!

In het kort:
De Nederlandse notarisdochter vertrekt, tegen de zin van haar vader, naar het front in Frankrijk (WO-1), als verpleegster.

Ze las de oproep van het Rode Kruis over tekort aan medisch personeel.
Het is een hel daar.
De Ierse officier en zij krijgen een relatie en ze gaat met hem mee naar Ierland.
Maar ook daar krijgt ze te maken met zware tegenslagen...
Hun relatie verflauwt en dan ontmoet ze een charismatische vrijheidsstrijder....
Het wordt strijd van binnen en van buiten voor Maggie.
Lees maar!

Ik probeerde meer te weten te komen over de auteur, is ze echt Nederlandse?
Ja dus, HIER heb ik iets gevonden
Ook zag ik dat ze nog een boek schreef over personen die in dit boek voorkomen.

• De geheimen van Lizzy
• Shamrocks en regenbogen

Deze boeken wil ik zeker lezen!

Ziezo, uitgepakt

Dit cadeau kreeg ik voor mijn verjaardag
Hoog tijd om uit te pakken dus!

Leuk hè en het ziet er zo verzorgd uit!
En op het karton, rechts boven staat alles duidelijk beschreven:

De inhoud:

• zakje potgrond
• zaadjes - basilicum
  zaadjes - balkontomaatjes
• teiltje
• instructies

Stap voor stap heb ik de instructies opgevolgd.

1. Onderin de steentjes, daarop de potgrond.
   Over de potgrond gesproken, dat is van heel fijne kwaliteit vergeleken met de potgrond die ik eerder gebruikte, deze voelde prettig, veel minder vet en zonder de rommeltjes (en vliegjes)
2. Daarop de zaadjes, links de tomaatjes en rechts de basilicum.
   
3. Daarover weer een laagje potgrond en de kaartjes er bij.
4. Met de plantenspuit nat gemaakt.
   

Het plastic van de verpakking heb ik als een soort kasje omheen gedaan.

En nu afwachten èn vochtig houden... tot later😉

Beelden van mijn week

Er staat wel beelden van de week, maar het zijn eigenlijk foto's van elke dag een "hoogtepunt".
De zondag sla ik over, maar als je naar de foto van dinsdag kijkt, denk je er maar andere mensen bij...

Maandag was de eerste wandeling met leden van Curves.
Natuurlijk niet ècht de eerste wandeling, maar wel een die geregeld is via de app

Even leek het te gaan regenen, maar het bleef bij deze paar druppels.

Dinsdag was de bondsdag van de vrouwenvereniging, voor mij de eerste keer dat ik dat meemaakte.
Thema was: Een offer des lofs.
Omdat het bij onze gemeente was, was het een hele organisatie.
'k Kreeg allerlei taken: koffie schenken, "kassajuf" bij de soep en saucijsbroodjes en... toiletten schoonmaken.

Het werd woensdag en die dag begon met een curvesrondje, nee geen wandeling, maar aan de bak op de toestellen.
Ik moet zeggen dat mijn energie behoorlijk wat minder is dan een paar maanden terug...
Wat bijzonder was was dat één van de mede sporters 65 jaar getrouwd was/is en dat wilde  ze vieren.
Iedereen kreeg dit van haar, er zat een klein zakje elitehaver in.

Donderdag al weer.
Wat was het geweldig weer, dus gingen mij man en ik aan de wandel.
Eigenlijk loopt hij liever hard en dat doet hij dan ook elke dag.
Maar hij heeft geen GPS, iPhone of iets dergelijks en toch wil hij weten hoeveel km zijn ronde is.
Ik denk dat het minder is dan hij dacht 😏 Onderweg zagen we heel wat mountainbikers

Die gaan echt hard, dus deze waarschuwing is zeker nodig.
De volgende dag weer een wandeling, nu met vrouwen uit onze kerk.
Deze keer niet heel veel, logisch want dinsdag was ook al een lange dag.

Geen hoogtepuntje vrijdag, hoor, maar een noodzakelijk ding.
Veel dingen waren op of bijna op.
Dus daar ging ik, naar

Zaterdag, de week is bijna om.
Na de kringloop en de lunch reden we naar Wekerom, onze kleindochter verkocht lekkers voor een goed doel, de MAF.
En laat dat nu de koek zijn die ik ELKE dag, 's ochtends bij de koffie eet, m'n lievelingskoek!
Ze waren bij haar thuis, dus we maakten er een gezellig uurtje van.
Van hun schoolsite pakte ik een foto.

Toen was de week al weer voorbij!

Het kopje thee van deze week

Wat ruikt deze thee lekker zeg en de smaak is ook niet verkeerd, bosvruchten.
Maar de vraag....
In welk tijdperk zou je willen leven?

Ik heb eerst maar eens opgezocht wat er nu eigenlijk met "tijdperk" wordt bedoeld.
Wikipedia is daar goed voor 😉
'k Beperk me maar tot dit rijtje en kies er daar één uit:

1. Prehistorie eh nee, die kleding en de behuizing...
2. Stroomculturen valt af, want ik woon in de lage landen
3. Klassieke oudheid heeft wel wat, maar nee!
4. Middeleeuwen (476 - 1450) nee, toch ook niet.
5. Nieuwe Tijd (1492 -1750) ach er waren mooie dingen, ontdekkingen.
6. Moderne Tijd (1750-1945)wordt al wat gemakkelijker, voor mij als vrouw. 
7. Hedendaagse geschiedenis (na 1945) Ik werd in 1955 geboren en kijk wat een ontwikkelingen ik al meemaakte..

Elke tijd heeft denk ik wel mooie en minder mooie kanten, maar ik kies toch wel voor de tijd waarin wij leven en een beetje specifieker, want nummer 7 is heel rekbaar...

Zoals het nu is? 
Hm rond het jaar 2000 - 2015 dan maar, want nu is het voor iedereen lang niet even gemakkelijk.

Fijn gewandeld

Het is deze week echt een wandelweek:

De sportclub Curves waar ik lid van ben, heeft een app aangemaakt "wandelen met Curves".
Alles lekker op vrijwillige basis: heb je zin en kun je, prima!
Geen zin of al andere afspraken? ook goed.
En deze week was het zover, op maandagavond nog wel.
We gingen op pad vanaf de voordeur van de club en 10 minuten later liepen we al in het bos.

We zagen opvallend veel krentenbomen in bloei staan, dit is er een van.
Na een uurtje wandelen, met veel gezelligheid, hadden we 4,5 km in de benen en gingen we voldaan huiswaarts (tenminste ik 😉)

En dit is onze wandeling in kaart....

Als vrouwen van de vrouwenvereniging wandelen we eens in de maand.
En gisteren was het zover.
Ik maakte er wat km extra bij, omdat ik liever loop dan auto rijd of fiets.
Het is ongeveer een kwartiertje van ons huis tot ons verzamelpunt.

Bij het verzamelpunt stond al iemand te wachten, nou ja ze was druk met haar fototoestel: ze had een buizerd in het vizier.
Het gebouw op de linker foto is nog niet helemaal af, het zou voorjaar dit jaar klaar zijn....
Er komt een infocentrum en een horecagelegenheid en nog wat meer.
Linksonderfoto: dit punt is altijd genieten, 't was nu wat donker maar toch, het uitzicht is altijd weer anders.
Ik was al op de terugweg toen ik het geluid (nu geen getik tegen de boom, maar geschreeuw) van een vogel hoorde, een specht dus.

En dit was dus de wandeling. 

Het groene deel is samen met de andere vrouwen en door de bebouwde kom liep ik alleen.

"Beeld" van week 15

Kijk en daar moet ik toch even op letten: elke dag één foto maken.
Maar ik heb een oplossing, hoor, google is zo handig!

Zondag , eerste Paasdag.
In de kerk hoorde ik een mooie preek over deze tekst.

Maandag, 2e Paasdag, gingen we 's ochtends naar de kerk en 's middags aan de wandel.
We liepen door een deel van onze woonplaats, waar ik eigenlijk nog nooit geweest was.
Waarom we daar wandelden was, omdat daar een huis staat, waar zoon-4 belangstelling voor heeft.
Al wandelend kwamen we bij de Grebbelinie terecht, 'k was er nog nooit geweest 😮, maar we gaan daar zeker nog eens aan de wandel (nu was het bijna het laatste stukje van wat gepland was)

Dinsdag keek ik naar buiten en zag verschillende paaltjes staan.
Daar wilde ik meer van weten en kijk nou, zomaar een route "bootcamp" rondom huis.
Wie weet ga ik die eens uitproberen, maar dan wel 's ochtends héél vroeg 👀 want er zìtten oefeningen tussen....

De volgende dag, tijdens ons ommetje, zagen we eerst een nest met wel 7 eieren er in.
Daarna een vader- en moedergans met hun kroost en nog iets later dit leuke treintje.

Donderdag had ik geluk: ik ontdekte een mini-bieb, die ik nog niet kende.
Bovenin boeken voor volwassenen en onderin mooie kinderboeken.

Vrijdag waren zoon- en gezin niet in hun huis gewenst, er kwamen kijkers en wie weet kopers.
Het was gezellig en samen aten we een hele pan pasta leeg... (die wijn droomden we er bij)

En toen was het ineens zaterdag en kwam zoon 2 met schoondochter langs, ze hoefden geen pasta en ook geen patat...
We kozen voor pizza, ook heerlijk!
Vooral omdat we dat bijna nooit doen.
De pastafoto is een www-tje en de pizza, ach, die laten we maar voor wat het is.

Weer een theevraagje

En daar is-ie weer: mijn wekelijkse kopje thee.
Trouwens, deze smaak vind ik wel lekker en het ruikt ook nog eens heerlijk.

Wat is de vraag deze keer?
Oei, wel een nadenker hoor en er moet denk ik ook een beetje zelfonderzoek bij.

"Welke gewoonte wil je graag afleren"

Even denken,www'tje
wat gewoontes die, niet zo fijn overkomen...
Sjonge, lastig hoor!

Gevonden:

Ik heb de gewoonte om dingen die ik lastig vind uit te stellen.
Misschien niet zo erg, maar daardoor kom ik wel vaak in de problemen...
(zoals: dubbele afspraak, afspraak niet na kunnen komen, kaartje vergeten enz.)

 Zou dit boek me kunnen helpen?

Beloofd, een uitgelezen boek

Grappig, soms hebben woorden verschillende betekenissen.
Hier bedoel ik een boek dat ik uit heb...

Omdat "Naomi" aangaf dat zij nieuwsgierig was naar een van de boeken op m'n lijst boeken van vorige maand, pik ik hem er even tussenuit.

Deze:  De meisjes van Ravensbrück
            Auteur is Anna Flory
            vertaalster is Els van Son

Korte inhoud"
Het is feest in Berlijn (1989), de muur is gevallen.
Miriam heeft haar vader de laatste jaren weinig gezien, daar voelt ze zich schuldig over.
Nu is hij stervend en gaat ze voor hem zorgen.
Tijdens die verzorging ontdekt ze een tatoeage op zijn arm.
Grote vraag is, hoe zit dat?
Hij is niet Joods.
Hij praatte ook nooit over de oorlog.

Ze gaat op onderzoek uit. 
Ze vindt een kampuniform, van Ravensbrück, een vrouwenkamp, toch?
In het uniform zitten brieven, aan hem, verstopt, genaaid. (ruim 40 jaar al) hij heeft ze nooit gevonden.
En zo probeert zij de geschiedenis van haar vader te ontdekken.
Ze wordt hierbij geholpen door Eva, sommige brieven moeten uit het Frans vertaald worden.
Een verhaal over de kracht en de moed van de vrouwen die in het kamp zaten. 

Het boek:
Heeft drie verhaallijnen: vader Henryk, Miriam en Frieda.
Soms is dat even lastig, dat heeft te maken met Miriam, die zo haar eigen problemen heeft en hierin een ontwikkeling doormaakt, juist door de brieven en de hulp van Eva.
Aan het eind wordt duidelijk dat zij mede door de brieven, met haar eigen situatie leert omgaan en voor zichzelf durft op te komen. 
'k Gaf het boek 5 sterren!
Een aanrader.

De week in beeld.

Toen ik op haar blog keek, kwam ik op het idee om deze maand, april dus, mijn week in beeld weer te geven.
Dat viel nog niet mee, doordat ik midden in de week op dat idee kwam.
Toch is het me gelukt om van elke dag een foto te "pakken"...

Zondag maakte ik geen foto, maar maandag dan weer wel
Aan het eind van onze straat is een enorm stuk gras, maar daar lag al een hele tijd licht zand over heen, dacht ik. Maar sinds maandag staat er dit bordje bij

Wat zal dat een fleurig geheel worden, ik ben benieuwd!
Dinsdag moesten mijn boeken terug naar de bieb en dan loop ik vaak nog even naar de Stadswinkel, die zich in het zelfde gebouw bevindt.
Ik kreeg daar een glossy van de Heuvelrug, vol met leuke tips over de omgeving.
Maar het leukst vind ik de pagina waar ik ineens een fotootje tegen kwam, die zus gemaakt heeft. 😉

Woensdag ging ik wandelen met de knapzak op m'n rug/schouder.
Die had ik gekocht tijdens via een actie van de vrouwenvereniging, als steun voor "de verre naaste"
We wandelden rondom de pyramide van Austerlitz.

Toen werd het donderdag en keek ik vol verbazing in het kopje dat ik voor mijn verjaardag kreeg.
Toen en dat was nog geen week geleden, zag ik alleen maar grond in het kopje.
En nu?
Kijk zelf maar... en vandaag( 2e paasdag zijn de plantjes ruim 10 cm geworden en ga ik ze denk ik deze week in de grond zetten.

Een dag later, vrijdag dus, kwam er leuke post binnen, speciale paaswensen.
Heel leuk, versierde enveloppen, één envelop geeft me een mooi idee, voor als ik geen passende envelop zou hebben oftewel gewoon iets leuk verpakt wil versturen.
Maar er zaten ook nog leuke dingetjes bij...

En toen besloot ik zaterdag de week af te sluiten met een ochtendje werken in de kringloop.
De etalage is weer ververst en deze foto heb ik van de website geplukt.
Het is maar een klein stukje van de etalage.

Nu sla ik over dat het vrijdag, Goede Vrijdag was en dat dat voor mij wel een heel bijzondere, of belangrijke dag is, daarom eindig ik deze blog met een gedicht van Christelijke plaatjes 

Paaspost+wens

Hierbij wens ik jullie fijne, gezegende Paasdagen!

Aardig stapeltje weer

 

pinterest

Mooi hè, dit stapeltje boeken.
Nou, ìk las er ook weer een stel:

1. Een dame in Parijs.                                    ****
   auteur: Alyson Richman.
   vertaalster: Nellie Kreukelaar-van Rijsbergen.
2. De verloren dochter.                                   ****
   auteur: Armando Lucas Corea.
   vertaald door Fin Distelvink.
3. Hope is een kleine Vogel.                            ***
   auteur: Susie Finkbeiner.
   vertaalster: Carola van der Kruk-Boer.
4. Het kleine straatje met het grote hart.         ***
   auteur Manuela Inusa.
   vertaalster: Marion Hardoar.
5. Jij hoort bij mij.                                          ****
   auteur: Denise Hunter.
   vertaalster Daniëlle Heerens.
6. De laatste boekenwinkel van Londen.           *****
   auteur Madeline Martin.
   vertaald door Angela Knotter.
7. De meisjes van Ravensbrück                       *****
   auteur is Anna Elrory
   Vertaald door Els van Son
8. De stadstuin. (3)                                        ***
   auteur: Anne West.

Deze keer laat ik het bij de sterren, drie sterren zijn de boeken waar ik iets meer van verwacht had.
Die met vier en vijf sterren zijn echt aanraders.
Maar: iedereen is anders en wat ik mooi vind, hoef jij niet mooi te vinden en andersom ook natuurlijk 😉

Theevraagje

 

Hoe voel ik me vandaag, het is donderdag...
Toen ik wakker werd, moest ik eerst even uitvogelen welke dag het ook al weer was.
Juist, het is donderdag.
Gisteren was het woensdag en heb ik heerlijk gewandeld met Zus en dus niet gesport.
Dat moet/mag dus vandaag, maar dan moet ik eerst wel zin maken.

Vanmiddag heb ik afgesproken met de pedicure, om half 3 en ik wil ook nog even wat zonnebloempitjes scoren, kan ik misschien wel combineren? Moet voor 5 uur!

Kom op, niet zo stressen!!

Dus hoe voel ik me vandaag?

Eigenlijk heel TEVREDEN:

• Ik heb gesport.
• Mijn voeten zijn weer heerlijk behandeld en voelen weer fijn.
• De pitjes die ik wilde hebben... is niet gelukt, dan maar iets anders,
  
• dus post kan in de brievenbus.
• Ik kan vanavond fijn relaxen oftewel lekker lezen!

De bol van mijn man

Ga ik het daar nu ècht over hebben?
Ja ik doe het:

Op 3 december van het afgelopen jaar, sloot mijn man een soort van cursus af, hardlopen van 5 naar 10 km.
Als beloning kreeg hij een grote bol, met daaraan wortels van zo'n 7 à 8 cm.
Wat moet je daar nu mee?
Op water, zoals een hyacint, of in een pot?
Duidelijk, wat we hebben gedaan.
De eerste foto is van 5 januari, "doe maar weg hoor, dat wordt niks." gaf mijn man als commentaar.
Maar ik ben eigenwijs en kijk eens op 17 februari.... een groen puntje!!!
En geweldig, kijk nou de 8e maart, wat een lange steel.

Het werd 21 maart en toen zagen we wel vier knoppen!
De 23e gingen er twee open, wat een mooie grote bloemen, zeg en die kleur....
27 maart maakte ik een foto van bovenaf, zie je dat?

Nu, 5 april is hij bijna uitgebloeid, maar er kwamen, en wie weet gaan ze ook nog open, nòg twee knoppen bij!
Conclusie: Soms is het goed om eigenwijs te zijn, toch?

Laatste week van maart

Zo snel als dat gaat....
Zomaar weer een week om èn een maand èn zelfs een kwartaal.

Een week waarin ik maar 2 keer sportte, maar... o nee, ook maar 2x aan de wandel ging.
Intussen heb ik deze maand op 2 km na, 100 km gewandeld, dus helemaal niet erg dat ik deze week niet zo beweeglijk was.

Dinsdagavond, op de vrouwenvereniging, heb ik een mooie lezing gehoord over "de lijdenstijd" en dan met name over de laatste week van de Heere Jezus voor Zijn sterven.

"Volgende week is het de zogenoemde stille week. 

Laten we nadenken wat de Heere Jezus deed in de laatste week van Zijn leven op aarde. 

Hij lachte toen de kinderen zongen, hij huilde om Jeruzalem, Hij verdroeg de smaad toen de priesters Hem beschuldigden, Hij bad, terwijl de discipelen sliepen. Blinde ogen, konden weer zien. 

Een boom zonder vrucht verschrompelde. 

Geldwisselaars werden berispt, geestelijk leiders deinsden terug."

Veel boodschappen heb ik gedaan, dik over de €50,-!
Dat was "nodig", omdat ik vrijdag mijn verjaardag wilde vieren.
Het was een heel fijne dag, met gezelligheid, leuke cadeautjes en niet te vergeten de attente appjes èn post.
                       
Zoals meestal eindigde ik de week in de Kringloop en ja, doordat ik zoveel uitgegeven heb deze week, heb ik deze keer niets zelf gekocht 😊.
't Was een rustige week, maar ondanks dat lekker druk: want ja, boodschappen doen, alles netjes en "ontvangstklaar" (denk aan stoelen, speelgoed enz.) maken, maakt het toch tot een actief weekje.