Nat, natter, natst.

Ja dat werd en was ik....
Als ik ga wandelen wil ik dat het liefst met een doel.
De ene keer kiezen we een wandeling buiten onze woonplaats, maar als ik "zomaar" aan de wandel ga, dan is het om een brief te posten, of een biebjesronde of om een boodschap te doen.

Vandaag zag ik een leuk doel bij iemand op Strava, van mijn zus.
En dat leek me wel wat en als ik wat wil, wil ik het ook meteen...
Vandaar "nat, natter, natst", want toen ik vertrok miezerde het een beetje, en tijdens het wandelen hield het op met zachtjes regenen.☂

Maar nu de wandeling: Op plantenjacht! dit is een challenge (klik maar op plantenjacht) met als opdracht om vanaf kerst tot 3 januari bloeiende planten te zoeken.
Ondanks de regen vond ik er toch nog 6!

deze dus.

Maar als het droog is, ga ik nog een keer, want er moeten er veel meer zijn!

Op één na laatste week

Jazeker, van het jaar 2021!
Zondag was de laatste adventzondag.
Maandagmiddag ben ik met mijn schoondochter naar Hoevelaken geweest.
Terwijl zij binnen bezig was met haar therapie, ben ik ruim een uur aan de wandel geweest en kwam ik langs een etalage waar dit leuke haakwerk te zien was.
Winkel dicht, want ja, niet essentieel, hè...

Dinsdag heb ik een lekker lui dagje gehad, beetje rommelen in huis, een paar boodschappen gedaan en de laatste kaarten geschreven en die natuurlijk even weg gebracht.
En 's avonds een half uurtje gekletst met m'n "laatste leerlinge", zo gezellig is dat.
Woensdag was het fris, maar o zo fijn om vroeg op pad te gaan en te wandelen in het bos.
Donderdag ben ik naar de bieb geweest, dat moest wel, want ik kreeg een herinneringsmail en ik vind het een beetje zonde om extra te betalen, naast m'n abonnementsgeld, voor boeken die ik uit heb.
Vrijdag heb ik de doos die we bij de P.lus gespaard hebben (zoon, schoondochter en ik) uitgepakt, die stond daar al vanaf zaterdag op te wachten.
Er zaten leuke dingen in en we delen samen, hoewel we gewoon door sparen, hoor.
En vandaag is het zaterdag, eerste kerstdag.
We zijn naar de kerk geweest, waar onze kleindochter gedoopt werd.
Al vroeg gingen we op weg, in het donker, want om half 9 begon de dienst al.
Vanmiddag genoten we van het stralende weer in het bos, fris, dat wel, maar heerlijk.
Al met al eigenlijk best een ontspannen weekje...

"Dubbel" verdwaald

 
In heel veel boeken die over wandelen gaan, valt me op, lezen we over mensen die op zoek zijn naar zichzelf.

Of zoals in dit boek: Tine heeft rust en ruimte nodig om dingen voor zichzelf op een rijtje te zetten.

Ina van der Beek is een Nederlandse schrijfster.
Ze schrijft gedichten, christelijke romans en kinderboeken.

Het boek gaat over:
Tine, getrouwd en moeder van drie kinderen zit niet lekker in haar vel.
Ze moet er uit om na te denken en dingen op een rijtje te zetten.
Man en kinderen laat ze achter en vertrekt naar Noorwegen, waar haar vriendin woont.
Dit bezoekje loopt uit op een teleurstelling en na een paar dagen vertrekt Tine naar een Bed & Breakfast, waar ze kan kiezen uit diverse wandelroutes in de omgeving.
Ze begint aan een lange wandelroute.
Ze verdwaalt en komt uiteindelijk bij een blokhut terecht, waar ze kan schuilen.
Maar ze blijkt daar niet alleen te zijn: in de hut ligt de pastoor Bram, gewond en niet in staat verder te lopen.
Tine en Bram vertellen elkaar hun levensverhaal.
Als Tine terug is in Nederland kan zij Bram niet vergeten en loslaten.
Wat doe je als je gevoelens niet in overeenstemming zijn met je geloof  en principes?

Dit vind ik:
Dit is een eerlijk boek over strijd en gevoelens.
De titel heeft een dubbele betekenis: de levensweg van Ine en Bram, maar ook het verdwaald zijn tijdens de wandeling.
Het leest makkelijk, hoewel ik er wel even in moest komen, in tegenstelling tot andere boeken van deze schrijfster.
De wandeling boeide!

Lekker frisse start.

Wat is dat lekker, vroeg op staan, ontbijten en dan er op uit.
Lekker het bos in!

Linksboven lopen we de wijk uit en gaan dan door een sluipweg (ik noem het het Soofpad 😉)
zo het bos in.
Over bladeren, die zo mooi knisperen gaan we onze weg door het bos.
Dan staan we op een favoriet uitkijkpunt en kijken uit over de Gelderse Vallei.
De trap af naar beneden, om de mooie leuning niet te bederven, met losse handen!
En toen, na een ruim uurtje, was er lekker koffie...

De afgelopen week...

Het jaar is bijna om ontdek ik ineens, december is zelfs over de helft!
Zondag was ik bij het opstaan heel erg duizelig, dus beslisten we maar snel om fijn thuis te luisteren naar de kerkdienst.
Een van de voordelen, oftewel lichtpuntjes van het niet allemaal tegelijk kunnen gaan.
En nu volgen de "werkdagen" van deze week:

Maandag heeft de pedicure mijn voeten weer lekker zacht en glad gemaakt.
Net zo glad als het water waarlangs ik terug wandelde, zie je de spiegeling?
Dinsdag luisterden we naar de alternatieve ouderenmiddag van de kerk, was mooi: meditatie over Ruth en een muziekgroepje verzorgde de "omlijsting". 
"s Avonds bracht de wijkouderling een fruitmand, banketstaaf en een dagboek.
Woensdag schreef ik de kerstkaarten en donderdag zetten we de kledingzakken voor het rode kruis aan de weg.
Dus weer wat opgeruimd 😉
En vrijdag zagen we tijdens de wandeling deze brievenbussen: er was ineens een nieuw wijkje in de rand van het bos. 
"Kreun, die bussen staan zo ver van huis verwijderd."

En toen kwam de zaterdag: 
In de ochtend werkte ik in de Kringloop en het was druk....
's Middags met zoon en schoondochter boodschappen  gedaan en voorbij was deze week alweer.

En wat ik vergeet?
Onze jongste zoon vierde (nou ja, alleen met ouders=4) zijn 36e verjaardag!

In december lees ik over wandelen

Of over wandelaars.
Om te kijken of er wel boeken over wandelen zijn ben ik aan het googlen gegaan en kijk nou, ik ontdekte deze SITE 
Er zijn dus allerlei soorten wandelboeken, teveel om op te noemen, dus kijk zelf maar even.

Zelf heb ik intussen twee boeken gelezen, deze twee:

Adriaan van Dis, auteur, journalist en televisiepresentator, schreef het boek "De Wandelaar" 
Hij vertelt over een rentenier, Mulder, die in Parijs staat te kijken bij een brand in een kraakpand.
En daar komt een hond naar buiten, recht op Mulder af.
Mulder neemt het dier mee en zorgt voor hem.
Elke dag wandelt hij met hond, die de leiding neemt! door Parijs en komt daarbij op plaatsen waar je nooit zou (willen/durven?) komen.
Mulder komt in aanraking met allerlei culturen, zwervers, junks, demonstraties, politie enz.
Het verandert Parijs, verandert Mulder: hij wil helpen en goed doen.
Alleen pakt alles anders uit dan hij verwacht.

Marina Gessner schreef "De afstand tussen jou en mij".
Astrid Staartjes vertaalde het boek van Engels naar Nederlands
Het is het verhaal van een 17 jarig meisje, McKenna, dat alleen de Appalachian Trail in Amerika bewandelt, 3500 km door  de wildernis, met alleen een backpackop haar rug. (onderweg raakt ze al snel haar mobiel kwijt)
In een paar maanden loopt ze van de noordelijkste staten van Amerika naar het zuiden.
Onderweg ontmoet ze Sam, een leeftijdgenoot bij wie alles tegen zit: hij verloor jong zijn moeder, vader is alcoholist, terwijl bij McKenna thuis alles mee zit. 
Ze besluiten van het verharde pad af te wijken en dan wordt alles gevaarlijker, zo erg dat McKenna moet vechten voor zowel het hare als voor zijn leven.

Twee totaal verschillende boeken, die toch over wandelen gaan.
In de Wandelaar word je aan het denken gezet over allerlei maatschappelijke zaken.
Met de stijl van het boek had ik wel wat moeite, maar dat is iets van persoonlijke smaak.
Het boek "De afstand tussen jou en mij" boeide van begin tot bijna het eind. De afstand die er is tussen de twee hoofdpersonen en hoe zij elkaar dan toch vinden en van elkaar leren en natuurlijk de tocht op zich: echt de moeite waard.
Jammer dat het eind een beetje afgeraffeld wordt.

Een beetje een snelle week...

Vorige week vloog voorbij, met van alles en nog wat.
Maar ook heel druk, ik maakte een korte, maar vooral snelle samenvatting:

Mijn leesgedrag is nog niet klaar (2)

In m'n vorige post vertelde ik welk soort of genre boeken ik graag lees.
Ook wanneer ik lees en wat ik dan lees en op welke manier ik een thema voor de maand kies. 
Het thema van deze maand, heb ik al wel in mijn hoofd: Wandelen.

De meeste boeken die ik lees, haal ik in de bibliotheek.
Maar dit laatste jaar heb ik ook de mini-biebjes ontdekt.
Ik weet er al heel wat in onze woonplaats, in mijn buurt alleen al drie en die zijn ook nog eens favoriet!
Waarom weet ik niet, misschien omdat er veel gebruik van gemaakt wordt en er dus veel roulatie in zit?

Ook heb ik de app op mijn telefoon, maar ook op mijn laptop "online bieb" aangemaakt.
Die gebruik ik niet vaak en dan nog vooral als luisterboek.
E-books lezen vind ik niet fijn (kan nog veranderen 😉)

Ik volg veel boeklezers en uitgevers en steeds als ze een boek bespreken en het lijkt me een mooi boek, dan schrijf ik dat in mijn "leesverlanglijstboekje".
Dat neem ik dan weer mee naar de bieb.
Heb ik een boek gelezen, dan plak ik er een sticker bij en ik kruis het aan...

Niks veranderlijker

Echt waar: niks veranderlijker dan het weer!
Gisterochtend liepen we even een klein rondje door het bos.
Het was donker, nat en vooral heel koud!

Prattenburg

Beetje geheimzinnig, eigenlijk, met de nevel tussen de bomen.
Maar hierdoor krijg je ook wel grappige uitzichten: Zie je de wegversmalling?
We lopen daar regelmatig, maar hadden niet in de gaten dat die twee bomen er zo uitspringen.
De pijl hoort bij de route van het "Beleefpad", dat hebben we niet gevolgd en ja, dat krijg je dan: een monster langs je route 😉

Vandaag ben ik weer aan de wandel gegaan, nu met een groepje vrouwen van de kerk.
En kijk nu: Dit is één dag later.

Kwintelooijen

Zo mooi en ook wel fris maar niet zoals gisteren.
Wat hebben we genoten, zonnetje er bij, gezelligheid...
En allebei in onze eigen woonplaats, eh nu jok ik, het valt onder gemeente Rhenen.
Maar vanuit mijn huis maar 1 of 2 kilometer ver.
'k Hang nog even een aanduiding onder de foto's

Uitstelgedrag deze week

Ja, dat is het: deze week staat min of meer in het teken van uitstelgedrag.
Ook deze week zal ik met de collectebus rondgaan en dat in een, vergeleken bij vorige week, kleine wijk.
Het doel waarvoor ik collecteer is Het Leger des Heils.
Tuurlijk: ik zie er weer tegenop, maar ik weet dat dat weg is, als ik eenmaal bezig ben.
Maar het regent, ik wacht wel tot het droog is, een week heeft 6 dagen om te gaan, toch?
En toen ging ik woensdag aan de wandel en wat denk je?
In één keer klaar!

Dan komt er een @pp: "kun jij in plaats van vrijdag, donderdag naar de Kringloop komen?
Ja kan wel, maar... nou, ik hoop dat het dan regent 😉 (schreef ik dinsdag) maar inmiddels ben ik lekker klaar met die collecte en het regent niet, maar het is wel koud.
't Was lekker druk, veel praten en leuk verkopen.

Het is december geworden, dus hoop ik aan een nieuwe Strava challenge te beginnen, "hersen-ommetje" laat ik maar even zitten, denk ik.
Nou... volgende week maar beginnen.

Deze week wil ik ook m'n sprinterboek, dat moet je betalen en ook nog eens in een korte tijd uit hebben, lezen.
Ik lees:maar in tegenstelling tot de andere  delen, die los van elkaar te lezen zijn, lukt het me niet "om er in te komen".
Toch heb ik hem uit gekregen, maar het is een "hier en daar boeiend boek", voor mij dan hè.
Zaterdag is het het gewone riedeltje: wassen, vandaag wel drie en met zoon boodschappen doen en zijn vrouw ophalen.
En nu is het avond en is ook deze week voorbij!

Advent

We zijn al weer in de eerste week van Advent gekomen en leven weer toe naar het kerstfeest.
Het ene jaar gebruik ik een digitaal dagboek om elke dag iets te lezen als voorbereiding daarop.
Deze keer heb ik gekozen voor een dagboek.

Het is geschreven voor vrouwen en helpt om de rode draad te ontdekken vanuit het Oude Testament naar het Nieuwe Testament.

Het zijn overdenkingen met korte schrijfopdrachten.

Eén van de opdrachten van deze week kwam best wel binnen, na gelezen te hebben over Ruth, zij als heidense vrouw, is opgenomen in het geslachtsregister van de Heere Jezus:
"Hoe kijk jij naar je medemens, doe je dat anders dan zoals Jezus dat doet?"

Daarna overschrijven Mattheus 25: 35 en 36.

Die middag had ik juist in de Kringloop gewerkt, waar ook een koffiehoek is en waar mensen komen die eenzaam zijn, of in de buurt begeleid wonen.
Een van de mannen zei bij de kassa "tot morgen, ja ik kom elke dag, jullie zijn zo lief voor ons". 
En dan het huis waar onze schoondochter door de weeks woont en waar verslaafden, mensen met psychische problemen wonen en waar ik elke zaterdag kom.
Ik ben daar soms gewoon bang...

En dan heb ik het nog niet eens over de vele zwervers, die ik in Londen zag...
En andersdenkenden, respecteer ik die of heb ik meteen al een oordeel?
Hoe keken/kijken we daar naar.
Ik schaam me!

Mijn "leesgedrag" (1)

De laatste twee maanden las ik boeken met een bepaald thema, en één keer per week vertel ik daarover.
Dat vind ik leuk en zal ik ook wel blijven doen.
Het thema kies ik willekeurig.
Soms door iets wat speelt of over iets wat ik graag doe, een hobby of zoiets.
Mijn laatste thema ging over dementie en ik kan wel zeggen dat dat me erg aangreep en zelfs vind ik het beangstigend.

Maar ik lees niet alleen themaboeken, hoor en ook niet één boek per week.
Nee dat zijn er wel meer.
Op dit moment heb ik acht boeken van de bieb in huis en ook nog een paar uit minibiebjes.
De genres die ik graag lees zijn:

• familieromans (met voorkeur voor auteurs), 
• detectives en liefst met een vrouwelijke rechercheur, agent 
• kinderboeken, ik blijf er van genieten
• waargebeurde verhalen
• oorlogsromans, vooral over WO2

Dan zijn er de historische en de romans over personen uit de Bijbel.
Eigenlijk zijn die niet zo mijn ding, maar ik begin ze nu toch te waarderen.

In bed lees ik een luchtiger boek, om te ontspannen...
Maar dat klopt op dit moment niet echt: Als tranen tot bloei komen en hiervoor het eerste deel hiervan geschreven door Ruth Rimaris.
En overdag, vroeger deed ik dat stiekem, maar nu ga ik lekker zitten als ik daar zin in, of behoefte aan heb.
Ik beken: ik ben verslaafd.

één plank van één van mijn boekenkasten