"Dubbel" verdwaald

 
In heel veel boeken die over wandelen gaan, valt me op, lezen we over mensen die op zoek zijn naar zichzelf.

Of zoals in dit boek: Tine heeft rust en ruimte nodig om dingen voor zichzelf op een rijtje te zetten.

Ina van der Beek is een Nederlandse schrijfster.
Ze schrijft gedichten, christelijke romans en kinderboeken.

Het boek gaat over:
Tine, getrouwd en moeder van drie kinderen zit niet lekker in haar vel.
Ze moet er uit om na te denken en dingen op een rijtje te zetten.
Man en kinderen laat ze achter en vertrekt naar Noorwegen, waar haar vriendin woont.
Dit bezoekje loopt uit op een teleurstelling en na een paar dagen vertrekt Tine naar een Bed & Breakfast, waar ze kan kiezen uit diverse wandelroutes in de omgeving.
Ze begint aan een lange wandelroute.
Ze verdwaalt en komt uiteindelijk bij een blokhut terecht, waar ze kan schuilen.
Maar ze blijkt daar niet alleen te zijn: in de hut ligt de pastoor Bram, gewond en niet in staat verder te lopen.
Tine en Bram vertellen elkaar hun levensverhaal.
Als Tine terug is in Nederland kan zij Bram niet vergeten en loslaten.
Wat doe je als je gevoelens niet in overeenstemming zijn met je geloof  en principes?

Dit vind ik:
Dit is een eerlijk boek over strijd en gevoelens.
De titel heeft een dubbele betekenis: de levensweg van Ine en Bram, maar ook het verdwaald zijn tijdens de wandeling.
Het leest makkelijk, hoewel ik er wel even in moest komen, in tegenstelling tot andere boeken van deze schrijfster.
De wandeling boeide!