De week, bijna vergeten

Dat is nou ook wat: vergeet ik bijna te vertellen hoe mijn week was.
Nee, ik ga deze keer niet mijn agenda op foto delen, al ziet die er (al zeg ik het zelf) prima uit.

Zondag: voor het eerst weer naar de kerk (niet echt biddag gingen we ook), nou dat blijft best even wennen hoor, zoveel mensen enne zo dichtbij.
Maar wel fijn zo weer samen.
Met verbazing keek ik naar de jongeren en kinderen: wat zijn ze veranderd en gegroeid!

Maandag ben ik wandelend naar de pedicure geweest, altijd fijn.

Dinsdag ben ik voor het eerst weer wezen sporten.
Omdat er allemaal nieuwe toestellen zijn en ik ook totaal geen conditie heb werd ik helemaal begeleid.
Ik was na één ronde (we doen altijd 2 rondes = 12 toestellen en dat is een half uur) helemaal moe.
Maar 'k was tevreden.

Woensdag ben ik wandelend vanuit huis naar de bieb gegaan, er moesten boeken terug...
Op de terugweg heb ik genoten van een lekkere milkshake om energie op te doen voor de laatste kilometer.

Donderdag heb ik het volledige circuit gedaan bij Curves en 's middags heb ik het geld voor de sponsorloop van mijn kleindochter en het geld voor stroopwafels van mijn kleinzoon naar hen gebracht.
Zij hebben hun best gedaan voor het goede doel.

Vrijdag was ik best nog moe van de hele week en heb ik alleen de boodschappen geregeld.

Zaterdag heb ik in de Kringloop gewerkt: zilver gepoetst en achter de kassa gestaan en ''s middags weer heerlijk van de zon genoten🌞
O en ik heb de klok(ken) verzet.

Kinderboek? Echt niet!

 

Eén van de blogsters die ik volg (jammer genoeg weet ik niet meer wie) schreef een recensie over een boek van M.J. Arlidge.
Ik zocht in google naar nog meer boeken van deze schrijver en zag allemaal titels die genoemd zijn naar kinderversjes of kinderspelletjes, nou, dàt leek me wel wat.
Intussen heb ik er al drie gelezen, als laatste las ik het bovenstaande boek.

Deze serie boeken worden ook wel de "Helen Grace serie"genoemd.
Helen is de politie inspecteur, die de leiding heeft bij het arresteren van de misdadigers.

In het kort "Klein, klein kleutertje"
Vroeg in de ochtend wordt het lichaam van een vrouw gevonden, later die morgen een apotheker en nog weer later een lerares op een school en....
Getuigen worden gespaard, waarom?
Helen moet alles wat ze weet over het misdadige brein gebruiken om er achter te komen wie achter de moorden zit, waarom en wat de link tussen deze mensen is.

Wat vind ik er van?
Ik houd wel van boeken met een vrouwelijke inspecteur of detective.
Deze boeken zijn "kromme-tenen-wekkend" spannend, soms gruwelijk. (moet je wel tegen kunnen)
Feit dat ik er drie uitlas zegt wel genoeg.

M.J, Arlidge (1974) is een Brit, hij schreef en redigeerde scenario's voor de televisie.
Hier vind je een interview met hem.
Bovenstaand boek is vertaald door Harmien Robroch.
Of zij al de boeken van deze schrijver vertaald heeft, weet ik niet.

Kijk hem bloeien

 

Eigenlijk vind ik de Amaryllis helemaal geen mooie plant, zo'n kale steel.
Maar de bloem, ja die vind ik schitterend.
Half december kocht ik deze bol, hij heeft wel iets kerstachtigs, vind je niet?
En half januari zagen we er wel drie bloemen in.
Toen ze uit gebloeid waren knipte ik de steel af

En kijk nu: een nieuwe steel groeide omhoog en vandaag de eerste lentedag, zie ik warempel weer iets roods verschijnen.
Ik ben benieuwd wat daar weer uitkomt!

Even weer een overzichtje, hoor

En dat doe ik dan maar aan de hand van mijn agenda 😊 wel zo makkelijk.

De vrijdag voor deze week zijn we 's avonds naar de verjaardag van onze kleinzoon geweest.
Dat was gezellig, maar wel een beetje dom: We waren gesloopt! (veel te lang gebleven)
Daarom zijn we zondag nog maar lekker thuis gebleven en hebben we digitaal gekerkt.

Aan de zijkant zie je de rode cijfertjes van de kilometers die we gewandeld hebben.
Maandag en dinsdag heerlijk in het bos.
Woensdag hebben we gestemd, deze keer dicht bij huis.

Donderdag was de dag dat we 44 jaar getrouwd waren/zijn.
We hebben niets bijzonders gedaan, nou ja een gebakje bij de koffie...

Vrijdag ben ik na een ruime maand weer naar de Kringloop geweest,
Ik zag nieuwe kasten en veel boeken, maar het grootste deel heb ik toch achter de kassa gestaan.
Dat vind ik leuk om te doen, al die blije mensen, die iets leuks gevonden hebben, of juist dat wat ze zochten.
Echt gezellig!

Zaterdag hebben we wat boodschappen gedaan en verder genoten van het mooie weer.
En ja, dat was het dan.

En de to-dolijst?
Op de "verzekering" na allemaal gelukt!
(stofzuigen gebeurde toen ik in de Kringloop was 😉 )

Elke dag even

Maandag hebben we voor het eerst weer wat verder gewandeld.
Het was heerlijk weer, we liepen onze wijk uit, zo het bos in.
Het viel me op dat het zo kaal is (nog?) maar ook dat er ontzettend veel stormschade te zien is.
Nu kun je het kasteel Prattenburg nog zien, 's zomers is dat wel anders!

                                          

Dinsdag, de derde dinsdag van de maand, staat in mijn agenda voor "wandelen" met vrouwen van onze kerk. (niet alleen dat hoor, je kunt ook samen met zus, vriendin of buurvrouw komen)

We wandelden door Kwintelooijen, heel gezellig!

Woensdag, ach eigenlijk niet echt wandelen, maar via een omweg liepen we naar het stemlokaal, de sporthal aan het begin van onze straat, en brachten daar onze stem uit.

Het potlood mochten we houden 😉

Gisteren heb ik alleen een stukje naar de winkel gelopen en vandaag?

Vanmiddag ga ik voor het eerst weer KRINGLOPEN.

Even bijpraten, hoor!

Ik heb het gevoel dat ik al een poos niets gepost heb.
Wel heb ik deze week heerlijk bij iedereen meegelezen, maar zelf iets doen: het kwam er gewoon niet van...

Gelukkig zijn we allebei (mijn man en ik) weer min of meer opgeknapt!
Al waren we niet heel erg ziek, de nasleep is lastig.
'k Zal het zo zeggen: Na elke "klus" even rust.

Wat lezen betreft: ik heb veel gelezen, maar niet wat ik in de planning had (thema school), nee ik heb boeken herlezen, de Sanne van Havelte serie, nu zou je het Young Adult genre noemen.
Het moest gewoon niet te moeilijk zijn.
Nu staat "Meester Bart" en ook "het Bluebird geheim" voor me klaar.

Bijna elke dag hebben we even gewandeld, niet ver: gewoon dichtbij, door de wijk.
We liepen gemiddeld ongeveer 1 of 2 kilometer, maar ook dat gaat steeds beter.
En zo fijn dat het steeds mooi weer is!!!

onderweg rust

En we hebben ook onze jarige schoondochter gefeliciteerd, heel gezellig en lekker even een andere huiskamer gezien 😉

Woensdag was Biddag voor gewas en arbeid, maar hoewel alle coronaregels weg zijn, of eigenlijk omdat hebben we de diensten (wij hebben er 2) thuis gevolgd.
Maar het was een fijne dag en wie weet kunnen we snel weer gewoon gaan (nu denk ik dat we te vatbaar zijn).

En vandaag? 
Onze kleinzoon is jarig en die gaan we feliciteren.

Geen les meer...

Ondanks alles heb ik wel gelezen hoor, maar niet de boeken die ik gepland had:
'k Las Schoolidyllen (toen) en Achtste groepers huilen niet (nu)
En ik wilde weer zo'n tweetal : "De Gelukkige klas" van Theo Thijssen (toen) en Meester Bart (nu), maar dat komt later nog wel.

Wat ik wèl las was "Geen les meer", geschreven door Marcel de Jong.
Toen ik begon met lezen, dacht ik wat ìs dit en wat moet ik hiermee, het gaat over een ROC en dan in zijn geheel, dus zowel onderwijs als bestuurlijk (beetje bedrijf?).
Maar gaandeweg kwam er herkenning... (enne het leek me eerst een karikatuur.)

De hoofdpersoon in het boek is een onderwijsman die gaat voor loyaliteit en vakbekwaamheid.
Onderwijsvernieuwing wordt ingevoerd en ook hij moet er in meegaan, of hij nu wil of niet.
Verbijsterd volgt hij alles wat gebeurt en hij ziet de gevolgen, het loopt gigantisch mis.
De tragiek van het moderne onderwijs, waarin managementtaal de boventoon voert...
Met alle goede bedoelingen ontstaat er een onverschilligheid, die het niemand lukt om te buigen.
Neutraal blijven en eigen weg volgen is niet mogelijk.

Uiteindelijk geeft hij duidelijk aan, waar hij voor staat en dat wordt hem niet in dank afgenomen.