Kleindochter's event

 

Zie je dat, Welkom thuis, nou dat is niet míjn thuis, maar hier hebben ze wel van alles voor thuis.
Ik ben nog nooit binnen geweest in deze zaak en waarom vandaag ineens wel?
Dat zit zo: Onze kleindochter loopt hier stage en deze dagen is er een soort (klik)EVENT, dus daar wil ik heen, haar wil ik zien!

Ik liep naar binnen en recht tegenover de deur, het kon niet missen: daar zat ze dan.
Zij zorgde voor de kinderen, gaf hen een speurtocht kaart en als ze dan klaar waren een ballon en een klein cadeautje.

Daarna liep ik de winkel door, maar wat is die groot, overal leuke hoekjes (gelukkig ook op elke verdieping toiletten 😏).
Niet alleen meubels, maar ook allerlei andere spulletjes om het thuis gezellig te maken.
Onderweg zag ik ook een paar jongens zitten schaken...  
En zie je dat trappenhuis (een lift is er ook hoor), ik liep naar boven en keek naar beneden:
Warempel, ik stond net boven de plek van kleindochter, maar helaas, ze was er even niet.
Ze verving de jongen, die de klanten een oliebol en chocolademelk aanbood, hij moest even lunchen.
Ik wachtte en wachtte en eindelijk: ja hoor daar was ze weer.

En mocht ze mij een oliebol en een beker chocolademelk met slagroom aanbieden.
Wat een gezellig uurtje was dit 😊en weer eens wat anders.

Elke dag wat....

Toen ik maandag op m'n kalender keek, kreeg ik het gewoon benauwd.

Elke dag iets, te beginnen op de maandagochtend: de balanstraining.
Op YouTube vond ik dit filmpje, dit komt het dichtst bij wat wij doen, tussen de oefeningen doen wij dan nog "ons ding" op de toestellen, dus eigenlijk is het 2 in 1 een: gewone èn de balanstraining.

Dinsdag, dat was de drukste dag, eerst schoondochter ophalen en samen haar boodschappen doen en gauw naar huis, even eten en in de kringloop de binnengebrachte kleding uitzoeken.
Er zat een leuke jurk tussen, dus die nam ik mee, maar helaas, hij is te klein, die gaat weer mee terug.
Die dag is ook andere schoondochter jarig... het was in verband met het weer twijfelachtig of we zouden gaan. 

Uiteindelijk ben ik haar samen met onze jongste zoon wezen feliciteren.
't Was warm en droog, dus we dachten wel even buiten te kunnen zitten, nou van zitten kwam niet veel:

De stoelen en tafel waren drooggemaakt, we keken en bewonderden de lucht en zijn toch maar binnen gaan zitten...
En daar was het ook heel gezellig!

Woensdag zijn we bij onze vroegere buurtjes op bezoek geweest.
Ze wonen nu midden in ons centrum, in een groot! appartement. Buurvrouw heeft zelfs een eigen hobbykamer!

Donderdag (klik) ben ik er op uit gegaan, naar een kringloop, die ik vaak op facebook voorbij zag komen.
Eindelijk is het gelukt en dit is een echte aanrader.
's Avonds zijn we naar de musical ("Over de kop") geweest, die opgevoerd werd door groep 8 van onze kleindochter.
Hier blijkt dat ze een verborgen talent had.  

En vrijdag mocht ik al om 5 uur (17.00 uur, dus valt mee, hoor) aantreden om op de kleinkinders te passen.
Leuk samen pizza eten, en hen om de beurt naar bed brengen en daarna lekker 📖.

Vandaag heb ik weer heerlijk in "m'n" kringloop gewerkt, naar de bieb geweest en boodschappen gedaan.
En nu is het heerlijk bijkomen...

En zo zie je maar: Ik zag zo tegen deze week op, teveel dingen (dacht ik), maar het werd gewoon een fijne week, met toch wel veel gezellige, ontspannen momenten.
Hoe zat het ook al weer?    

a person often suffers most from the suffering he fears

 but which never comes

Voorlezen en ontbijten

Met dit berichtje in mijn @pp begon het.

'k Heb er zin in, maar o, ik hoop dat het me lukt om op tijd op te staan... want 8 uur is toch ècht te laat!
En dan nog iets: foto's is waarschijnlijk ook wel een dingetje in verband met de privacy, we zullen zien.

Wat was het gezellig.
Bij binnenkomst gingen de kinderen direct naar hun eigen stoel en begonnen enthousiast te kleuren.
Een kleurplaat, als placemat.
Toen ieder kind er was, werden de potloden in de pot gezet en begon de juf de dag en de maaltijd met gebed.
En zo leuk, één moeder had iets lekkers gemaakt, een soort worstbroodje en dat mocht kind met oma samen uitdelen.
De eerste 10 minuten werd er stil gegeten (zoals ze gewend zijn, als ze tussen de middag op school eten).
Juf deelde ook uit: Iedereen, ook de opa en oma's, kreeg een heerlijk minikrentenbolletje.
Wie klaar was ging verder kleuren.

Daarna waren de opa en oma's aan de beurt.
Samen met een groepje kinderen zochten we een plekje in het lokaal (wij kozen de poppenhoek😊) en hebben zo gezellig voorgelezen uit de meegebrachte boeken.
Ik las "David en Goliath" (lego) , "Dikkie Dik" en een insectenboek 
En met deze, die ik zelf had meegenomen sloot ik af:

Echt: lezen is zo leuk!

Ik houd van lezen!
Mijn man niet en mijn zoons ook niet, hoewel ik denk dat dat dankzij de schoondochters wel wat verbeterd is 😏.
'k Heb zelfs lang geleden een autorit meegemaakt, waarbij zoon-4 voorlas....
    
Wacht even, onze oudste heeft wel bijna de hele serie "Arendsoog" gelezen en bij elkaar gesprokkeld en zoon 2 de serie "Maarten Gunnink", waarvan elke titel van een boek begint met V.

Maar onze kleinkinderen, ja díe lezen wel!
De oudste las al jong boeken, waarbij ik dacht: snap je wel wat je leest, hij verslond boeken (tijdens bezoekjes hoorden we hem niet en hij ons niet)
Een ander pakt boeken met allerlei weetjes... of over paarden.
Ieder heeft zo zijn of haar eigen voorkeur.
En de Donald Duck, die valt bij allemaal in de smaak.😂

Waarom ik dit hier nu vertel?
Deze week kwam ik deze foto tegen op Insta 

onze kleindochter

Leuk hè, ik ben er best een beetje tros op.

B(elevenis) & B(uitenshuis)

Dat moet natuurlijk zijn Bed & Breakfast 😃

Maar laat ik bij het begin beginnen:
Toen we, mijn zus en ik, het er over eens waren, dat we samen naar de reünie zouden gaan en een overnachting daar wilden doen, zei m'n zus dat ik dan maar een hotel of zoiets moest zoeken.
Zogezegd en gedaan, er kwam deze B & B uit.
Ik keek naar prijs, recensies en bed. (één of tweepersoons).
Dit adres, kijk zo maar op de foto ligt aan de weg naar het dorp waar we heen gingen, dus lekker makkelijk geen gezoek.

Inchecken kan van 17.00 uur tot 19.00 uur en eigenlijk wilde ik dat een uurtje eerder.
Dus heb ik de telefoon gepakt en afgesproken dat we om 16.00 uur al binnen kunnen komen.
Ook heb ik gevraagd naar de gang van zaken als we 's avonds laat terug zouden komen.
"Ook dat", zei de vriendelijke vrouw aan de telefoon, "was helemaal geen bezwaar, we konden de sleutel gewoon meenemen."

Dik 20 minuten voor vier kwamen we aan in Goes (of heet het hier Kloetinge?).
Daarom maakten we eerst een korte wandeling, heerlijk na zo'n lange rit.

We wandelden rondom de watertoren en kwamen zo precies op tijd weer bij de B&B.

We lopen de oprit op en zie je die twee ramen boven?
De achterste is dat van onze kamer.

We werden hartelijk welkom geheten en de gastvrouw leidde ons rond, door alle ruimtes die wij nodig hadden.
Beneden eerst de lounge, waar we zelf koffie, thee of fris konden pakken.
Daar zag het er heel gezellig uit: een zithoek, met zo'n bank waar je in wegzakt (Chesterfield), tafels, waaraan je eventueel kon lezen.
Er lagen tijdschriften en langs de wanden heel veel boeken.
Er stond ook een motor langs een van de muren 😅
We liepen naar boven naar onze kamer.

Daar was onze kamer. 
Onze bedden en een gezellig zitje, een open kledingkast èn een deur naar onze douche en toilet.
De bedden netjes opgemaakt, handdoeken en zeep/shampoo, kortom: Alles wat nodig is voor een fijn verblijf is aanwezig.
En alles schoon en fris!

probeersel

We gingen weer naar beneden voor het kopje koffie en we kozen er een stroopwafel(tje) en een chocolaatje bij en toen was het al snel tijd om te vertrekken.

Na de reünie hebben we nog een poos nagekletst en zijn toen heerlijk gaan slapen.
De volgende ochtend hebben we beneden ontbeten...
Nou zo doe ik dat thuis niet, eerlijk gezegd was het voor mij een "brunch", want ik moest natuurlijk van alles proberen.
Wat er allemaal was? 
Houd je vast: voor ieder een ei, een tosti, een croissant, 2 soorten hardere broodjes, 1 bruine boterham, een zacht bolletje.
Boter, jammetjes, strooibeleg, ham, kaas, stukjes kaas (van die verpakte babybel en blokjes).
Bekertje fruit en moet ik nog verder gaan?
Ja, op de bar stond nog melk, sinaasappelsap, yoghurt (met spul voor daarin) en koffie of thee.
En alles even vers en wat warm hoorde te zijn was het ook.

Wat hebben we genoten, we voelden ons ècht verwend en je kunt je nu dus wel voorstellen dat ik dit vaker hoop te gaan doen...
Misschien in combinatie met een wandeling in een ander gebied?
Als je op LINK klikt zie je meer foto's van deze B&B, het is een echte aanrader!

De reünie

Hier begon het mee.

Op 9 oktober appte mijn zus dit naar broer & zussen.
Een reünie van de school waar drie van ons vijven vroeger op zaten èn waar onze vader negen jaar directeur (toen nog "hoofd van de school") was, wat leuk!
Het bleef een beetje sudderen, zal ik wel, zal ik niet, 't is best een eind en mijn man heeft de auto nodig...
Maar toen het november werd hebben we de knoop door gehakt en heb ik samen met een van de zussen een kamer geboekt bij een B&B dicht in de buurt.

(Onze andere zus had een vakantie geboekt, maar wist nog niet zeker of ze wel wilde gaan.)

Vrijdag was het zover.
Nadat we ingecheckt, koffie gedronken en in ons "oude dorp" gegeten hadden, gingen we richting school.
We arriveerden op het schoolplein.
Schoolplein? Jazeker, maar wat een welkom en wat zag dát er gezellig uit.
We liepen snel naar binnen, want eigenlijk waren ze nog volop bezig om het hier buiten voor te bereiden voor later op de avond.

Binnen liep het langzaam vol en was alles al klaar.
We liepen naar de tafel met glossy's (ik nam die voor m'n zus, die niet kwam, toch maar mee) en al bladerend daarin dronken we koffie en aten een heerlijk gebakje.

Nadat we even wat rondgelopen hadden wilden we naar het lokaal waarop ons geboortejaar stond...
Nou ja dat was de bedoeling, maar al snel werden we aangesproken: "ken je mij nog?" en "weet je wie ik ben?".
Zo leuk, het leek wel op het spelletje dat ik met mijn kleuters vaak deed: "Tik, tik, tik wie ben ik?"
Maar mensen-kinderen, wat verander je in zo'n dikke 50 jaar zeg, onvoorstelbaar.
Grijs, wit of kaal, kleiner, slanker of meer uitgezet...
Ik heb genoten en veel klasgenoten (en dan gaat het om twee klassen, want toen ik er op school ging was het een drieman-school) ontmoet.
Onder het genot van hapjes en drankjes werd er druk gepraat.
Mijn zus vond dat iedereen eigenlijk een naamkaartje op had moeten doen, maar daar verzonnen we al snel iets op.
We keerden gewoon de glossy om, en hielden die zo vast.
Er zat namelijk een naamsticker op 😀

Eindelijk kwamen we in "ons" lokaal en daar werd het nog gezelliger, maar ook wel serieuzer.
In  50-60 jaar gebeurt er zoveel, daarbij kwam het woord corona regelmatig voorbij.
Sommigen zijn kerngezond, maar anderen weer niet.
Ook zijn enkele klasgenoten er niet meer...

Wat later zocht ik mijn zus weer op en gingen we samen, nou ja met een lokaal vol anderen, de film bekijken.
Die film was in 1964 opgenomen.  (beetje vage foto, maar dat mag niet hinderen).

Dit was zo leuk, het leek wel een geschiedenislesje... die auto's 😏 en al die stoepjes vegende en matten kloppende en ramen zemende vrouwen.
En wat droegen er toen veel vrouwen klederdracht! (mannen zag ik er maar 1, maar ik weet dat nog één andere man Walcherse dracht droeg)
Maar wat een herkenning en dat vond ik zo leuk.
Het was puur genieten!

Om KWART OVER TIEN! vertrokken we naar onze B&B en genoten nog even na, voor we gingen slapen. (Over B&B doe ik een aparte post, want wat was dat ook een leuke belevenis)

 zie me genieten 😉

Gewoon, een praatje.

Ik verbaas me er over dat een week zo snel voorbij is.
Zo snel, dat ik gewoon helemaal niets hier gepost heb.
Tuurlijk het was een week met van alles wat, maar toch....
Het lijkt wel of hoe ouder je wordt, des te sneller (ver)vliegt de tijd.

'k Ben een ochtend, plus lunch weggeweest, naar de Israëlvrouwenochtend.
Daar kocht ik een boek.
De schrijfster Liesbeth van Dijk presenteerde haar boek op een mooie manier en toen dacht ik "dat boek wil ik hebben!" De Joodse hemel.
Ik heb het bijna uit en ja, het is een aanrader.

Tuurlijk heb ik ook gewandeld, elke dag wel even, de ene keer korter dan de andere keer, maar kijk eens: dit is ongeveer 100 stappen van ons huis verwijderd:

Zo dicht bij huis, het is echt genieten en elke dag lijkt het wel mooier te worden.
Het lijkt wel of de natuur uitbundiger is dan andere jaren...

Wat ik niet meer moet doen, is elke dag boodschappen doen, dat is echt niet handig, verleidelijk zelfs!
Maar toch lukt het om me aan mijn budget te houden, maar o wat liggen er soms lekkere dingen in de winkel.
Juist die dingen die ik in Hoevelaken in de winkel ontdekte, zoet, maar o zo lekker.
 

een pecannotenbroodje, mjammie

Hemelvaartsdag was heerlijk rustig, kerkbezoek, lekker lezen, stukje wandelen, gepuzzeld en vooral: niks moet!

Dat is wel eens anders geweest.
Moet ik maar niet te veel aan denken, want wat heb ik soms gemopperd, en nu?

Soms zou ik wel eens terug in de tijd willen... 
De "verplichte" bezoekjes, het schipperen tussen kinders en onze ouders, maar ook het gevoel van het ene paar ouders te kort te doen.
We deden het en ik denk dat zij niet in de gaten hadden, hoe moeilijk het soms was.
Maar nu is dat er niet meer...

Al met al leek het wel een vakantieweekje, komt ook door het mooie weer, hoor.

Leer eens een taal

In de voorjaarsvakantie was onze kleindochter bij ons en toen vertelde zij, dat ze Engels leerde via Duolingo.
Ze was er heel enthousiast over en liet me een en ander zien.

Wat leuk, dat zou ook wel iets voor mij zijn, Engels, Frans en Duits kan ik wel aardig volgen.
Maar als er iemand Russisch, Oekraïens of Arabisch met me praat, kunnen ze me van alles wijsmaken...
"Nou oma, dan probeert u toch een van die talen, handig voor in de Kringloop!"
Zo gezegd, zo gedaan: Sinds vorige week oefen ik elke dag een lesje Oekraïens.
😟 Maar wat is dat moeilijk!

• de klanken
• de tekens
• dat alfabet

Ik heb met mezelf afgesproken dat ik het tot en met juni vol zal houden, ruim 4 maanden dus...

logo Duolingo (www'tje)

Slipjacht

Op maandag kwam er een @pje van mijn schoondochter: "zaterdag is de slipjacht bij ons, zin om te komen?"
Nou zin wel, maar ook een andere afspraak.
Maar uiteindelijk paste het allemaal precies in tijd na elkaar.

Dus gauw, gauw een boterham naar binnen gewerkt en wij op weg, naar de SLIPJACHT klik hier maar op en je weet precies wat dat allemaal in houdt.

En op deze collage zie je het verslag van wat wij zagen en meemaakten:

• links boven: Er staan al heel wat mensen met hun telefoon/fototoestel in de aanslag.
• links onder: Daar komen de honden, wat een geblaf, maar helaas, ze waren het spoor kwijt en renden langs een andere weg.
• rechts boven: wel de goede weg, over het slootje.
• midden: dit paard ging niet over de sloot, hij bleef steigeren en weigeren.
• rechts onder: we hoorden het geluid van de hoorn en daar hergroepeerden zij zich.

Na afloop dronken we gezellig een kop koffie en warmden we ons op.
We bekeken elkaars foto's... deze foto, maakte schoondochter en die is echt uniek!
Kijk maar eens goed, we zeiden tegen elkaar dat als je het zo moet doen, je het niet voor elkaar zou krijgen 😀.
We hebben genoten van dit onverwachte uitje!

Een onverwacht uitstapje

Al een paar keer zei mijn man, dat hij zin had om naar de Jachthoeve te gaan, naar de pluktuin. (ik schreef er hier al eerder over)
Hij lust zo graag bramen en frambozen... en die zijn er nu volop!
Dit hoefde hij maar één keer te zeggen en ik stond al klaar (met in m'n achterhoofd een vraag voor schoondochter, die daar werkt, maar dat terzijde)
Dus wij op pad!

Eerst stapte ik het winkeltje binnen, we moeten toch iets hebben om onze plukvruchten in te doen.
En daar binnen: zó gezellig!
Allerlei producten, die horen in een boerderijwinkel: om te bakken, vruchtensaus, jam, chocola....
Maar heel prominent staan toch wel de Bunzlau Castle producten uitgestald, zo mooi!
Schoondochter liet bestek zien ook al van BC, met een heel fijn decor er op.
We kregen twee hele luxe boeken mee, ik dacht "O, net zoiets als een webwinkelfolder...", maar dat is het zeker niet, kijk maar: 

Het is zo leuk om er door heen te bladeren, zie je dat BC niet alleen servies heeft?
Er is zoveel meer..., spullen om het in huis gezellig te maken, textiel en er staan zelfs een paar recepten in!

Bunzlau Castle kun je ook via Instagram volgen.
En de bramen en frambozen?
Nadat we nog genoten van een lekkere cappuccino en een gebakje, namen we van elk een bakje (zelf vol geplukt) mee naar huis.

Ons logeetje

Onverwacht hebben we een logé.
Dus toen de vraag kwam, of hij kon komen logeren, hebben we alles klaar gemaakt om het voor hem zo fijn mogelijk te maken.
Het zit namelijk zo: zoon-4 en zijn gezin gaan twee weken op vakantie, naar Zwitserland.
Erg leuk natuurlijk, maar Chippie mag niet mee.
Zielig hoor.

Kijk hier is hij en hij (of zij? weet ik eigenlijk niet) heeft z'n hele hebben en houden meegebracht.
Huisje, met slaapplaats èn toilet, ook nog het nodige voer en zo.
Nou, het komt wel goed, hij heeft de ruimte en wij vinden het (voor een poosje) wel gezellig.
En zojuist heeft hij z'n bazinnetje en baasje via de app een fijne vakantie gewenst.

"Fijne vakantie enne ik vind het hier wel koel"

Verjaardagsfeest

Maandag wandelden we wel 0.08 kilometer, de kortste wandeling ooit, die ik opgenomen heb op strava.
We parkeerden de auto op de parkeerplaats dichtbij het huis van onze kleinzoon.
Hij vierde zijn verjaardag en z'n opa's en oma's nodigde hij uit om te komen eten.

               
We namen onze wandeling op, omdat hij en zijn zus ons ineens fanatiek volgen, met een (oude) telefoon van hun ouders. (ook nemen ze hun eigen dingen op)
Natuurlijk feliciteerden we hem en maakten hem blij met een legopakketje.
Hij vertelde enthousiast over zijn feestje, met vriendjes van school: Ze zijn naar de hei geweest en laat er nu net een chinook helikopter landen daar!
En nee, dat was niet afgesproken of zo, maar wel heel "cool"

En toen: Aan tafel!
Heerlijk, thuis hadden we al zitten gissen...BBQ?
Maar nee, heerlijk Chinees eten had hij gekozen, geen pizza of patat, nee eten van de Chinees moest het zijn.
Nou, deze oma kan dat zeker wel waarderen, het was heerlijk!
Als toetje aten we nog een appelgebakje, want zeg nou zelf een verjaardag zonder taart.....
En toen weer 0.08 kilometer terug naar de auto 😊

Een slakkengang

Opgepast, daar komen ze.... 
Nou dat zinnetje gaat echt niet op als we op deze drie kleinkinderen passen.
Het was de tijd voor we gingen eten heerlijk rustig: boek of Duck hield hen wel bezig.
Intussen werd de patat gebakken (boerenkool met worst was niet in trek) met frikandel en kipnuggy's.
Ja, af en toe zo'n verwennerij is wel op z'n plaats.
IJsje toe en even weer in de leesstand...
We speelden Uno, wel drie potjes en hoera: niet met drie keer dezelfde winnaar: zelfs ìk won een keer 😊.

En toen zijn we even naar buiten gegaan, want opa had iets ontdekt!
Weet je wat ze daar doen? 
Je raadt het nooit: Slakken tellen! 
Volgens de een zijn het er 94, maar de ander dacht wel meer dan 100.
Voortaan heet het pad achter de schuur dus: de Slakkengang!

Maar wat was het gezellig!

De theeverwennerij

 

Met deze cadeaubon is het begonnen: Een bon voor twee personen, wie zal ik eens meenemen?
Mijn man vindt het meer een vrouwending en toen was het niet zo moeilijk meer, ik wist iemand die hier graag eens een keer heen wilde...
En vandaag was het zover: samen met m'n zus ben ik op pad gegaan.

Op naar de Jachthoeve om daar heerlijk te genieten van een "theeverwennerij".

En een verwennerij is het!
We begonnen met heerlijke zoete hapjes, die je met slagroom, een rood sausje of een geel sausje kunt combineren.
De gele: citroen is mijn favoriet. (sorry, al de namen ben ik vergeten, 't was te lekker!)
Op ons gemakje hebben we er van genoten en gezellig zitten kletsen over van alles en nog wat.
Terwijl ons hartig hapje, deel twee van de verwennerij, werd klaar gemaakt zijn wij even aan de wandel gegaan...

Door de fruithof, de bloemen- en groentetuin... zie je de lupinen?
Die bloemen brengen me terug naar lang geleden, toen plukten we die gewoon in het bos.
Wat zagen we veel VOLLE rode bessen-, en kruisbessen struiken.
En ook de aardbeien staan volop in bloei!
Ook liepen we een ini-mini stukje "klompenpad", maar keerden snel weer om, naar het volgende deel van de verwennerij.
Geweldig verzorgd: bouillon met/van kip en weer lekkere hapjes, nu hartige.
Kortom: we hebben genoten van deze verwennerij, overigens vind ik dit een mooiere benaming dan High Tea, wat dus hetzelfde is. 😉
(Kinders bedankt)

Over de terugweg zal ik het maar niet hebben, maar m'n auto is schoon!

Kleinzoon op bezoek

Dat gebeurt (of in elk geval is dat lang geleden) bijna nooit.
Maar zijn moeder wilde vanmorgen naar de kapper.
We hebben genoten:

Er werd gespeeld en voorgelezen en toen het even droog bleef, hebben we ook nog een stukje gewandeld.
We zagen eenden, meerkoeten, waterhoentjes, een ekster en zelfs een slak!
En zijn refrein van deze morgen?

Ik ook---Ik ook---Ik ook---Ik ook---Ik ook---Ik ook---Ik ook---Ik ook---😉

Een gezellige week.

En dat was het!
Dat kwam natuurlijk door het feit dat het de eerste week in het nieuwe jaar was.
Onze kinderen en dus ook de kleinkinderen zien we niet vaak, omdat ze rekening houden met ons (oudjes, nou ja..) en dat waardeer ik, al mis ik ze daardoor wel.

Dinsdag belde onze oudste kleindochter (van zoon 4): oma, vindt u het goed dat we even komen koffie drinken? En zo hadden we een gezellig uurtje samen.

Donderdag vierden we de verjaardag van onze kleinzoon ( van zoon 1), 11 jaar al weer...

Vrijdag moest zoon 3 geopereerd worden aan zijn neus en wilde hij graag dat ik hem heen en weer zou rijden.
Alles ging goed en bij het terugbrengen hadden we even een gezellig momentje met de meiden en schoondochter.

Alle kinders waren blij met de kalender en het "zakcentje" die we voor hen uitgezocht hebben.

En zaterdagmiddag ging ik, zoals gewoonlijk, op pad met zoon 2 en zijn vrouw.

En vergeet ik nu de zondag?
Nee hoor, want met deze tekst uit Micha 7 mochten we de week in gaan:
                              

Even een(k)raambezoekje

 

We konden het niet laten, we wilden zo graag kennismaken met onze jongste kleindochter.
Dus vanmiddag snel de auto gepakt en op weg gegaan.
Aangekomen, liepen we gelijk naar de zijkant van hun huis, daar zitten de deuren naar de slaapkamer van zoon&schoondochter.
Maar zo naar binnen kijkend zie je van ver bed en wieg en ja er ligt wel iemand in 😉
Gezellig kwamen ze bij de deur zitten met de kleine Rosanne op schoot. (nou ja klein: bijna 10 pond)

We hebben fijn even bij kunnen kletsen en een plak cake met muisjes gegeten.
De kraamhulp komt 3 uurtjes per dag, helemaal ingepakt (beschermd)
En zieke zoon verblijft op zijn kamer... "stiekem" kwam hij ons even buiten gedag zeggen, op afstand.
Zo had hij ook even een pleziertje.
En wij ook, we konden nu even zien dat het ècht goed gaat!