Ik verbaas me er over dat een week zo snel voorbij is.
Zo snel, dat ik gewoon helemaal niets hier gepost heb.
Tuurlijk het was een week met van alles wat, maar toch....
Het lijkt wel of hoe ouder je wordt, des te sneller (ver)vliegt de tijd.
'k Ben een ochtend, plus lunch weggeweest, naar de Israëlvrouwenochtend.
Daar kocht ik een boek.
De schrijfster Liesbeth van Dijk presenteerde haar boek op een mooie manier en toen dacht ik "dat boek wil ik hebben!" De Joodse hemel.
Ik heb het bijna uit en ja, het is een aanrader.
Tuurlijk heb ik ook gewandeld, elke dag wel even, de ene keer korter dan de andere keer, maar kijk eens: dit is ongeveer 100 stappen van ons huis verwijderd:

Het lijkt wel of de natuur uitbundiger is dan andere jaren...
Maar toch lukt het om me aan mijn budget te houden, maar o wat liggen er soms lekkere dingen in de winkel.
Juist die dingen die ik in Hoevelaken in de winkel ontdekte, zoet, maar o zo lekker.
Moet ik maar niet te veel aan denken, want wat heb ik soms gemopperd, en nu?
De "verplichte" bezoekjes, het schipperen tussen kinders en onze ouders, maar ook het gevoel van het ene paar ouders te kort te doen.
We deden het en ik denk dat zij niet in de gaten hadden, hoe moeilijk het soms was.
Maar nu is dat er niet meer...
Al met al leek het wel een vakantieweekje, komt ook door het mooie weer, hoor.

De natuur is zeker uitbundig. In mei geniet ik altijd zo van het verse, nieuwe groen. Mooi wat je schrijft over eigenlijk de fases in het leven. Ik kan me best voorstellen dat je in een fase soms verlangt naar anders en er dan toch nu terug naar kunt verlangen.
BeantwoordenVerwijderen