Boeken

 

     
    

Deze boeken heb ik allemaal deze maand gelezen, het zijn er toch meer dan ik in de gaten heb.
Mijn mening wordt "vertaald in sterren:
1 = bah, 2 = het gaat, 3 =  valt tegen, 4 =  goed, 5 = geweldig.

Chris Haga heeft dit boek "Het was een mooie rit" geschreven toen hij te horen kreeg dat hij uitgezaaide lonkanker had en nog maar 6 maanden te leven had.
Uiteindelijk werden die maanden 6 jaar.
Hij beschreef dit proces, zijn worsteling er mee en die met God in blogs, die door zijn vrouw gebundeld zijn tot dit boek.
🌟🌟🌟🌟

Tuinen van Heligan, deel 1 Een nieuw begin en deel 2 De roep van het onbekende zijn geschreven door Inez Corbi.
De cover maakte me nieuwsgierig en ook het feit dat ik wie weet een mooie serie te pakken heb.
Het is een historische serie, waarvoor de schrijfster veel onderzoek deed. 
Ze schrijft vanuit 2 perspectieven: nu en lang geleden.
Personen hebben echt bestaan realiteit en fictie worden goed weergegeven, en ook de tuinen bestaan echt.

Achter in de boeken geeft ze een lijst ter verantwoording mee..
🌟🌟🌟

Zo hoog als de Hemel, geschreven door Susie Finkbeiner
Een gebroken gezin, waarvan de vader ontbreekt. Eind jaren 60.
Annie 18 jaar maakt de terugkeer van haar vader mee, maar haar broer besluit naar het front te vertrekken.
Wat het komen en gaan van beide mannen met het gezin doet wordt goed en boeiend beschreven.
🌟🌟🌟🌟

Mazzel tov, door Margot Vanderstraeten
Margot begeleidt een periode van ongeveer 6 jaar orthodox joodse kinderen met hun huiswerk.
Ze krijgt zo een inkijkje in een leven met oude religieuze wetten en regels en kan dit maar niet rijmen in het leven van de jaren 90. Ook vergelijkt ze dit leven met de cultuur van haar Iraanse vriend. 
Er ontstaat een band met het gezin, door nieuwsgierigheid, humor en respect.
🌟🌟🌟🌟

Yes, Samen naar de sneeuw, geschreven door Mirjam Schippers.
Dit is het zesde deel van de serie Samen, over een samengesteld gezin.
Een heerlijk meidenboek, om te ontspannen en maar ook met meer diepgang wanneer het gaat om gevoelens van gemis, onzekerheid en andere moeilijke dingen die in het leven voorkomen.
🌟🌟🌟🌟🌟

Twee keer bidden voor het slapengaan, de auteur is Nadine Wojakovski.
De schrijfster vertelt gebaseerd op ware gebeurtenissen, het verhaal van haar moeder.
Deze wordt als 1-jarig meisje noodgedwongen op een schuiladres ondergebracht, met hulp van het verzet.
Beide ouders en het meisje (Renate) overleven de oorlog.
🌟🌟🌟🌟🌟

Kirsty Ferry schreef "Het zomerse gevoel van Marigold" (de site die je krijgt als je op Kirsty klikt, vind ik wel grappig)
Ook deze koos in vanwege de gezellige cover.
Ook dit boek wordt vanuit twee perspectieven beschreven: Sybill en Coren in het nu en Elsie in het verleden.
Sybill en Coren werken aan het Pendradoc art centre en moeten samen een tentoonstelling over Elsie Pendradoc opzetten.
🌟🌟🌟

Er zijn meer mensen die vertellen over de boeken die ze lazen in de maand.
De linken zal ik als ik ze heb gezien, hierbij plaatsen.
Akkelien van de Breimeisjes las DEZE boeken en ook Janny las in de maand mei.
En Kim heeft ook een mooie serie gelezen/geluisterd.

En dan nog even dit:

Yes, intussen heb ik al deze letters bij elkaar gesprokkeld:
A-B-D-E-H-K-L-M-O-S-TV-W-Y-Z

Een wandeling

Hoewel de zon zich niet laat zien, gingen we gisteren tòch aan de wandel.
Onze wandeling kreeg als naam, of titel, of wat dan ook mee: "Rondje Veenendaal - Rhenendael"

We liepen de wijk uit, over het vernieuwde wandelpad en zagen ineens iets nieuws: een bankje, een buurtbankje volgens het opschrift.
En in die tuin zat een rode poes ons onderzoekend aan te kijken.
En toen zagen we nòg iets nieuws.
Een nieuw terras bij de "3-zussen", het heet "Zoete zus", daar kun je dus genieten van ijs (denk ik, omdat daar eerder een loket voor softijs was)
Nou het is niet denken maar zeker weten: KLIK

En zo kwamen we aan in Rhenendael, een buitenplaats met luxe woningen/appartementen.
We lopen het terrein op, langs het gebouw waar de beveiliging is en ook een kantoor van de zorg.
In het centrum van het gebied was zelfs een zwembad. (linksonder op de collage) 

zoals je ziet was het niet echt warm: 14 graden C of 57 graden F.

Vroeger stond op deze plek het Juliana Ziekenhuis., toen ik deze foto zag, dacht ik dat het er heel anders uitzag...
Onze twee jongste zonen zijn hier geboren.

Maar we wandelden niet door het centrale gedeelte, we kozen voor het meer bossige dat om de- oftewel achter de appartementen ligt.
We liepen die donkere ruimte van de linkerfoto in, dat paadje heeft zelfs een naam: C. van de Kraatspad.
Het was omhoog en omlaag lopen en dat gat in het pad is het hol van een of ander dier.

Op sommige plekken leek het wel een jungle.
En die holle boom, waar je in weg kunt kruipen, leek dood, maar toch kwam er weer groen aan.
Langs die schutting liepen we het bos weer uit, op weg naar Veenendaal.
Dit is steeds een fijne route om te wandelen, dicht bij huis en korte tijd 😉

Maandag

 

Goedemorgen, ja de nieuwe week is al begonnen en hoewel ik het frisjes vind komt tòch de zon er steeds even bij kijken.
Mooi weer om lekker iets te doen, als je dat kunt.

Straks hoop ik weer een balanssessie mee te doen, daar heb ik best zin in.
Kijk nou wat er op de Curves-pagina op Facebook staat.

Voor deze week geeft mijn kalender niet veel bijzonders aan, nou ja  het is maar hoe je het bekijkt.

• balansoefening
• kleding uitzoeken
• "taxidienst", feestvierende kinderen van speeltuin naar huisadres van jarige brengen.
• Hemelvaartsdag
• kringloopochtend.

Wat ik te maken heb met die feestvierende kinderen?
Onze jongste kleinzoon is vandaag jarig en viert dat met zijn vriendjes in deze speeltuin.
Zo zag hij er 6 jaar geleden uit 😏, lief hè, maar dàt is hij nog hoor.

Deze week verzamel ik ook weer wat spullen, die ik zaterdag meeneem naar de Kringloop als ik daar ga werken. Steeds neem ik een big-shopper vol mee.
Dat ruimt lekker op, nu ligt er een telefoontasje en een paar witte schoenen klaar, er kan dus nog meer bij.

Ja daar is hij weer: De Kletspot

Wat is jouw geheime superkracht?

Nou geen eiland meer 😉, maar deze vraag? 
Als ik dat zou zeggen is het natuurlijk geheim meer, dus ga ik dat dus ook niet vertellen.
Dat blijft mijn geheim!
(oké dan: klein tipje... "niks laten merken, gewoon doorgaan".)

Hemelvaartsdag 2025

Die mooie week.

 

Want dat zei ik toch, dat het volgens mij en mijn kalender een mooie week zou zijn, nou dat was het eigenlijk ook wel.
Een week met heerlijke temperaturen en met aan het eind als kers op de taart wat regenbuien.
Daarom deze wens voor de boeren en iedereen met tuinen:

Maandag kletste ik gezellig een halfuurtje📱 met m'n oud leerlinge.
Zij is volop bezig met haar examens, ik ben trots op haar, want dat zij zo ver is gekomen, hadden we vroeger niet kunnen denken.
'k Kreeg zelfs al foto's van haar in gala, helaas kan ik die natuurlijk niet laten zien😊
Dinsdag werd een andere dag: We hebben mijn schoondochter naar een "logeeradres" gebracht, waar ze de komende 3 weken kan verblijven en ik hoop ook goed geholpen wordt. 

Daarna kwam de woensdag...
Wat was er toen ook al weer, o ja ik ben even naar de bieb geweest, het was weer tijd om de geleende boeken terug te brengen.
En daarna heb ik nieuwe schoenen gekocht, voor de zomer.
Ik wilde een lichte kleur instapper, maar in de winkel adviseerden ze om dat niet te doen, in verband met mijn steunzolen.
ik ben er blij mee, ze zitten en lopen heerlijk!

De volgende ochtend, donderdag, ben ik eerst even naar de vrouwenochtend geweest.
Het hek en de deur opendoen, even koffie gezet en even bij gekletst en daarna ben ik naar een ander adres gegaan, naar een oud-collega (oud klinkt fijner dan ex hè) en daar hebben we met z'n vieren heerlijk koffie gedronken.
Die ochtend was een dag naar voren gehaald en omdat ik eigenlijk geen taak had (bij de vrouwenochtend) kon dat en hebben we gezellig allerlei herinneringen opgehaald.

's Avonds heb ik een fijne wandeling door het bos gedaan, met de wandelmaatjes van Curves.
We liepen langs dit apparaat, leuk hè, er loopt een hele route, "Het Beleefpad", langs zulke dingen, speciaal voor kinderen.
Ongeveer 2,5 kilometer. 

En vrijdag liet ik mijn handen wapperen met stofdoek en ander spul en maakte ik de boel weer stofvrij en haalde de boodschappen in huis.
's Middags mocht ik weer met andere schoondochter mee naar de training, het ging deze keer over gesprekken voeren. (ik vond het lijken op wat ik leerde bij de IB-opleiding)
En dan is het ineens weer zaterdagmiddag en ben ik helemaal klaar!
Vanmorgen heb ik weer in de Kringloop gewerkt en vanavond gaan we naar: 

En dan is de week alweer bijna voorbij, allemaal een goede en gezellige zondag gewenst.

Oefenen 📷

In afwachting van een telefoontje ben ik (met mijn man) een wandeling door de wijk gaan doen.
'k Nam mijn mini fototoestel mee, gewoon om er mee te experimenteren oftewel er even aan  te wennen.
Want om nu meteen een andere telefoon aan te schaffen, alleen omdat ik niets met  "de galerij" kan doen, vind ik een beetje overdreven (een beetje, want stiekem ben ik wel aan het oriënteren)

Onderweg zagen we van alles, klaprozen, koolzaad, kamille en zelfs korenbloemen.

We liepen door dit park, nou ja een mooie groenstrook..

Op veel lage hegjes, zoals deze, maar ook op buxushegjes zagen we deze webben...

En toen zagen we dit, dat hadden we nog niet eerder gezien, er kwam van alles in ons op:
zou deze Barbara overleden zijn?
zou het slaan op vertrek van dieren?

Googelen leverde DIT (klik) op, maar of het er mee te maken heeft?
We liepen verder en zagen jonge dieren met hun ouders.

En toen we langs een minibieb liepen, nam ik toch nog een boek mee.

Nieuwe week...

Inderdaad een mooie week, dat vind mijn kalender ook:

• Kleding uitzoeken
• Vrouwenmorgen en omdat ik geen taak heb ga ik "koffie drinken met oud-collega's"
  
• Therapie met schoondochter.

Alle drie gezellige dingen (en ja, deze schoondochter vind het prettig dat ik mee naar binnen ga en ìk leer er ook van.)

Sporten deed ik vanochtend al, dus één van de drie keer is klaar.
'k Heb me zelfs al omgekleed, nou ja het is ook al half 12 als ik dit zeg... 
Ons dekbed hangt buiten en de rest is gewassen en dan stappen we vanavond in een heerlijk fris bed.
Straks alle was van zaterdag opruimen, dat is een vast maandag-klusje, net als deze blog (als hij nog niet klaar staat).
Mijn telefoon doet nog steeds raar, dus ga ik nu even wat oefenen met m'n oude fototoestelletje....

Kijk dan krijg je dit bijvoorbeeld: de kleren die ik aantrok na het sporten, het dekbed dat buiten staat te luchten en de oude lavendelstruik, die vol knoppen zit. (collage maakte ik met deze site.)

Maar nu pakken we de kletspot er weer bij.

Als je naar een onbewoond eiland zou gaan voor de rest van je leven

en je mocht maar één ding meenemen, wat zou dat zijn?

Voor de rest van mijn leven, één ding? 
In dat geval kies ik voor mijn Bijbel, en dan wel de "Bijbel met uitleg". 
Op dat eiland word ik, denk ik, niet steeds afgeleid door van alles en nog wat, zoals nu als ik stille tijd houd. 
Bovendien ga ik er van uit dat ik mijn dag kan indelen, zoals ik wil.

    Even dacht ik aan m'n telefoon, maar dan moet ik ook een powerbank of ander oplaadmiddel meenemen. 
Een tentje? nee, ik houd het maar bij wat het eerst in me opkwam.

Deze week, allerlei "verrassingen".

 

Als ik zo terugkijk op deze week, dan is het er een met verrassingen.
Leuke en minder leuke...
Met minder leuke bedoel ik dat er soms dingen zijn, waarbij me iets opvalt: Flexibiliteit, schrijf je dat zo?
Tot nog niet zo lang geleden kon ik zomaar alles laten vallen, zonder gedoe, als er iets gebeurde of ineens nodig was.
Maar nu? Nu begin ik te sputteren, door te vragen, enzovoorts, maar dan denk ik "doe niet zo raar, je hebt niets bijzonders, doe het toch gewoon."

En dat valt me vies tegen van mezelf 🤨

Voorbeeldje: de telefoon gaat om half 4 en zoon zegt "Mam, je moet helpen, ik ben aan het werk en vrouwlief staat in een dorp 10 km verderop met een oververhitte auto, kun je hen ophalen?"
bij het woord "moet" kriebelt het al..., maar natuurlijk doe ik dat "even". (na even tegenstribbelen)
Dat soort dingen dus.

Nu de leuke en die heb je al kunnen lezen: 
Alles netjes gepland, auto gewassen, route uitgezocht en toen was ik 3 minuten te laat...
Ineens hoefde ik niet te chaufferen, maar werd ik gereden, in een auto met open dak, langs een soort van toeristische route, compleet met pont.
Geweldig wat een verrassing! en nee, ik mopperde niet en stribbelde niet tegen. 

Donderdagochtend heb ik fijn gewandeld, ik maakte wat foto's, maar die zijn inmiddels in m'n prullenbak beland.
Ik ben bang dat mijn telefoon op z'n eind loopt wat foto's maken betreft.
Dat is weer een ander soort verrassing.
Het gaat fout als ik de foto wil bewerken, of wil verzenden naar google of m'n pc dan gaat het mis....

👈Zo ziet het er dan uit..., niet grappig.
Dus heb ik m'n kleine camera, een sony, maar opgezocht. 


En heel verrassend, er stonden  30 foto's op van 6, 7 jaar geleden. 

Maar genoeg gezeurd, ik ga er mee aan de slag.

Weet je nog, maandag liet ik deze zakken zien, hè.

Heel verrassend: Er zijn er 19, echt waar 19 de deur uit gegaan, zo fijn.

Oude pc's, boeken, dekens, elektrische apparaten... allemaal weg!
Dat is nog eens ontspullen en de vereniging (van m'n man) vaart er wel bij.

Nog even dit (Pinterest):

Dinsdag-uitje

Buren

Gisteren was het zover, een dagje uit met de vrouwenvereniging.

Voor mij was de start al min of meer geslaagd: zo leuk!
'k Was een klein beetje te laat bij de kerk en omdat er nogal wat afzeggingen waren was iedereen al ingedeeld en mocht ik, in plaats van zelf te rijden, meerijden en hoe 😊 dat was een cadeautje!
Ik reed mee in een cabrio, merk weet ik niet, maar het dak er af en daar gingen we.
Via Elst (de pont) de Betuwe in, over dijk en door het mooie landschap, langs dorpjes reden we naar Geldermalsen, ik genoot!

Mooi op tijd kwamen we aan bij de kerk in Geldermalsen, waar we gastvrij ontvangen werden met koffie en een dikke plak cake.
Daarna begon het programma, als je op de flyer klikt wordt-ie groter en kun je de inhoud van de ochtend lezen.
De meeste indruk maakte op mij dat wat dhr. Kortleven vertelde (hij was overigens ook de tolk van de andere twee sprekers.

Toen het gelegenheidskoor optrad, nee opkwam was ik stom verbaasd, daar liepen ineens vier vrouwen mee, die op onze vrouwenvereniging zitten.
Wat zong dit koor (ongeveer 20 vrouwen) mooi! (meestal houd ik niet van vrouwenkoren)
Ze zongen Israëlische liederen. 
In de hal was nog van alles te koop, zoals boeken, Oekraïne producten enz. 

dit boek kocht ik, met nog wat zelfgemaakte dingetjes.

Aan het einde van de ochtend kregen we een heerlijke lunch: soep, bolletjes ham, kaas of hamburger en drinken.

We hebben het heerlijk in het zonnetje zitten eten.

Daarna vertrokken we richting Ochten, waar we een heerlijk ontspannen samenzijn hadden.

Regelmatig ben ik daar langs gereden, maar nooit geweten...
We stapten uit bij het Nationaal Fruitpark Ochten een echte aanrader, er is zelfs een hotel bij.
Eerst dronken we koffie (ik) of thee en daarna gingen we het park in.

Wat een gezelligheid, midgetgolf dwars door het park heen. 
Anderen wandelden en/of keken mee er liep zelfs een groepje over het blotevoeten pad.

Deze dag deed me denken aan de vroegere schoolreisjes: 's ochtends educatief en 's middags ontspanning.

Maandag

 

De weken van denken - gedenken - herdenken zijn weer voorbij, Dodenherdenking, Bevrijdingsdag.

Wisten jullie dat wij hier in onze woonplaats op 5 mei helemaal nog niet bevrijd waren?

Het duurde nog bijna een week... officieel op 9 mei, maar vlaggen doen we op de 10e mei, omdat toen ook de andere helft van onze woonplaats bevrijd werd. KLIK 

Op m'n kalender staat niet veel deze week en eigenlijk allemaal fijne dingen:

• een uitje met de vrouwenvereniging
• wandelen
• met schoondochter naar haar therapie
• werken in de kringloop

En als ik het weerbericht mag geloven, wordt het een zomerse week.

Wat klusjes betreft ga ik de auto wassen en de douche soppen.
Lekker kliederen met water 😅
Ook staan er nog van die gevulde gele zakken, die de deur uit gaan. (zie vorige bericht).

En hier is de kletspot:

Als je een eiland zou hebben, wat is het eerste dat je zou bouwen?
Even denken hoor, een eiland met niets er op, dan zou ik toch beginnen met een hut voor mezelf te bouwen.
Een dak en muren, daarna kijk ik wel verder, maar dit zou toch wel fijn zijn, met het oog op het weer en de nachten.
Het hoeft niet luxe te zijn, hoor.