We zijn al weer in de eerste week van Advent gekomen en leven weer toe naar het kerstfeest.
Het ene jaar gebruik ik een digitaal dagboek om elke dag iets te lezen als voorbereiding daarop.
Deze keer heb ik gekozen voor een dagboek.
Het is geschreven voor vrouwen en helpt om de rode draad te ontdekken vanuit het Oude Testament naar het Nieuwe Testament.
Het zijn overdenkingen met korte schrijfopdrachten.
Eén van de opdrachten van deze week kwam best wel binnen, na gelezen te hebben over Ruth, zij als heidense vrouw, is opgenomen in het geslachtsregister van de Heere Jezus:
"Hoe kijk jij naar je medemens, doe je dat anders dan zoals Jezus dat doet?"
Eén van de opdrachten van deze week kwam best wel binnen, na gelezen te hebben over Ruth, zij als heidense vrouw, is opgenomen in het geslachtsregister van de Heere Jezus:
"Hoe kijk jij naar je medemens, doe je dat anders dan zoals Jezus dat doet?"
Daarna overschrijven Mattheus 25: 35 en 36.
Die middag had ik juist in de Kringloop gewerkt, waar ook een koffiehoek is en waar mensen komen die eenzaam zijn, of in de buurt begeleid wonen.
Een van de mannen zei bij de kassa "tot morgen, ja ik kom elke dag, jullie zijn zo lief voor ons".
En dan het huis waar onze schoondochter door de weeks woont en waar verslaafden, mensen met psychische problemen wonen en waar ik elke zaterdag kom.
Ik ben daar soms gewoon bang...
En dan heb ik het nog niet eens over de vele zwervers, die ik in Londen zag...
En andersdenkenden, respecteer ik die of heb ik meteen al een oordeel?
Hoe keken/kijken we daar naar.
Ik schaam me!
Die middag had ik juist in de Kringloop gewerkt, waar ook een koffiehoek is en waar mensen komen die eenzaam zijn, of in de buurt begeleid wonen.
Een van de mannen zei bij de kassa "tot morgen, ja ik kom elke dag, jullie zijn zo lief voor ons".
En dan het huis waar onze schoondochter door de weeks woont en waar verslaafden, mensen met psychische problemen wonen en waar ik elke zaterdag kom.
Ik ben daar soms gewoon bang...
En dan heb ik het nog niet eens over de vele zwervers, die ik in Londen zag...
En andersdenkenden, respecteer ik die of heb ik meteen al een oordeel?
Hoe keken/kijken we daar naar.
Ik schaam me!
Ik zie ze hier in de stad, zwervers, daklozen. Of mensen die hier in de opvang zitten en overdag zichzelf maar moeten bezighouden. Met een paar praat ik wel eens. Maar het is toch een wereld die ver van de mijne staat. Maar wat voor verhaal hebben ze, misschien toch niet zo ver van mijn wereld.
BeantwoordenVerwijderenJa als ze hun levensverhaal vertellen...inderdaad.
VerwijderenConfronterende vraag zeg. Ik snap jouw gevoelens wel. Zelf heb ik ook vaak veel te snel een oordeel klaar, zonder echt naar de ander te kijken. Het verhaal van Ruth raakt me trouwens altijd weer (mijn blognaam Naomi draag ik niet voor niets...) Dagboek lijkt me ook mooi trouwens. Ga ik onthouden voor volgend jaar.
BeantwoordenVerwijderenHet dagboek vind ik echt de moeite waard.
Verwijderen