Nog een verhaal over een schrijfster

Kort samengevat:

Midden op straat verliest een ongeveer 60 jarige vrouw het gevoel in, of de macht over haar been.
Net heeft ze haar manuscript afgeleverd bij de uitgever...
In het ziekenhuis worden allerlei proeven gedaan om te achterhalen wat er aan de (been 😉) hand is.
Ze wordt geconfronteerd met de eindigheid van het leven en merkt dat daardoor ook haar waarnemen verandert.
De gebeurtenissen van haar of van het leven heeft ze ingevuld, geschreven in dat manuscript, maar nu ziet ze veel dingen in een ander perspectief. 
Daarom haalt ze het manuscript, dat de uitgever nog niet bekeken heeft weer op.
Vernietigt ze het?
Herschrijft ze het?
Bewaart ze het?
Ze weet het nog niet.

Dit boek leest prettiger dan de vorige boeken die ik deze maand over schrijfsters las.
Kan komen omdat er veel herkenbaars in vond (zelf heb ik ook uitval meegemaakt en dat doet echt wel wat met je).
De cover was niet "mijn ding", maar toen ik beter keek is het juist de weergave van de titel of van de inhoud.

PS: ik ga nu bedenken welk thema ik in november ga lezen...