Nu een boek uit eigen kast

Dit boek (waarin over Alzheimer geschreven is) staat in mijn boekenkast en ik heb het herlezen:

Het is geschreven door Deborah Raney (zoals je ziet) en is vertaald door Marianne Grandia.
Er is ook een vervolg op dit boek: "Levensecht".

Inhoud in het kort:
Het is zover: alle kinderen zijn de deur uit, John en Ellen (nog geen 50 jaar) gaan nu samen verder.
Vakanties, samen fijne dingen doen?
Al heel snel gebeuren er vreemde dingen: Ellen maakt zich midden in de nacht klaar om naar haar werk(school) te gaan...
In het winkelcentrum ziet ze haar auto (die vlak voor haar staat) niet meer...
In school raakt ze de weg kwijt naar haar lokaal...
Samen met John gaat ze naar de huisarts, wordt doorgestuurd en na veel onderzoek is de diagnose Alzheimer.
In vrij korte tijd takelt ze af.
Wat dit met John doet en met de kinderen, hun liefde, frustratie, verdriet en strijd wordt op gevoelige, inlevende manier beschreven.
Maar ook vanuit Ellen: haar angst, boosheid, onmacht.

Dit boek vind ik een aanrader voor ieder die met dementie te maken krijgt.
Het is herkenbaar, maar ook leest het prettig, ik denk mede door de goede vertaling door Marianne Grandia..