Als kleuterjuf werkte ik met thema's.
Herfst zat er elk jaar bij, ook maakten we dan een excursie naar het bos.
Voor elk thema zorgde ik dat er in de boekenhoek passende boeken waren en natuurlijk ook één of meer voorleesboek(en).
In mijn "kleuterjuffentijd" deed de school nog niet aan "Kinderboekenweek", dat kwam later pas, maar ik was toen ib'er, zonder klas.
Leuke dingen zag ik daarbij gebeuren, want als ib'er kon ik vrij inlopen in de groepen.
Voorlezen deed ik graag en veel.
Meestal las ik boeken, die pasten bij wat zich om ons heen afspeelde.
De Twintowers, MKZ, pesten, oorlog (mei), ziekte van klasgenoot enz.
Wat ik helemaal niet fijn vond is verder lezen in het voorleesboek dat de eigen leerkracht las.
'k Moest voorlezen uit "De grijze jager" John Flanagan vreselijk, maar wie weet gaat het net als "De brief voor de koning" (Tonke Dragt) en vind ik het nu wèl mooi?
Staat in ieder geval op m'n leeslijstje.
Een boek moet je aanspreken, maar ook vond ik het prettiger om zelf een vervolg in handen te hebben.
Viel ik eenmalig in een klas in, dan zocht ik een "kort verhaal".
De klassikale leeslessen vond ik niet prettig, vroeger als kind al niet (ik las altijd stukken vooruit).
En wat te denken van kinderen die niet snel genoeg of dyslectisch waren.
Om die reden maakten we er een spelletje van, wat meestal enthousiast meegedaan werd, of koos ik voor een andere leesvorm.
Al met al waren lezen en taal/spelling mijn favoriete vakken.
Leuk om te lezen. Ik vond taal/spelling ook het leukst om te geven. Inclusief voorlezen;). Wel herkenbaar trouwens, dat het niet leuk is om voor te lezen uit een boek waar een vaste leerkracht al in bezig is.
BeantwoordenVerwijderenMijn studenten vraag ik ook om voor te lezen. Zo kan ik ze helpen met hun uitspraak van het Engels. Ik dwing nooit iemand, ik zeg vooraf altijd dat voorlezen mag maar niet moet. In praktijk zijn er dan een of twee die het echt niet willen, de rest vind het prima of juist leuk omdat ze goed in Engels zijn!
BeantwoordenVerwijderen